Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2016/2718 · K. 2016/3039

9. Hukuk Dairesi         2016/2718 E.  ,  2016/3039 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ DAVALILAR : DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, sigorta primi kesintisi ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı, iş akdinin işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği iddiasıyla kıdem ve ihbar tazminatları, yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, sigorta primi kesintisi ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalılar, iddiaların yersiz olduğunu, davacının mazeretsiz devamsızlık yaptığını, verilen görevleri yerine getirmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, dosyadaki delillere ve bilirkişi raporuna dayanarak uluslar arası tır şoförü olarak çalışan davacının asgari ücret+sefer primi ile çalıştığının kabulüyle, iş akdinin işveren tarafından tarafından haklı nedenle feshedildiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatları, ulusal bayram ve genel tatil, sigorta primi için haksız olarak yapılan kesintiler yönünden davanın kabulüne, yıllık ücretli izin ve ücret alacaklarının kısmen kabulüne, ispatlanamayan fazla çalışma ve hafta tatili ücreti taleplerinin reddine karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalılar avukatı temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Davacının asgari ücret+sefer primi ile çalıştığını iddia ettiği ve Mahkemenin son yıla ait giriş çıkış kayıtları ve emsal ücret araştırması dikkate alınarak davacının ayda 1,5 sefer yaptığı ve sefer başı 362,5 Euro +asgari ücretle çalıştığının kabul edilerek buna göre yapılan hesaplamaları hükme esas aldığı anlaşılmaktadır. Dosyadaki bilgi ve belgeler ile bizzat davacı tanıklarından ...’in "..yaklaşık olarak 2 ayda 3 sefer yaptıkları ve en son sefer başına 550 Euro harcırah aldıklarını, bunun haricinde herhangi bir ücret almadıklarını.."diğer davacı tanığı ...’nın ise"…sefer başına 500 Euro aldıklarını" beyan etmeleri karşısında; davacının sadece sefer primi ile çalıştığı, ayrıca sabit bir ücret almadığı ortaya çıkmaktadır. Buna göre davacının sefer başı 500 Euro ücretle çalıştığının kabulü ile talep konusu alacakların hesabında bu miktarın esas alınması gerekirken asgari ücret+sefer primi şeklindeki ücretin esas alınması hatalıdır. 3- Hükmedilen miktarların net mi, yoksa brüt mü olduğunun kararda belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. F)SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.