Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2016/27571 · K. 2019/19946

9. Hukuk Dairesi         2016/27571 E.  ,  2019/19946 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili; müvekkilinin asıl işveren olan davalı ... Üniversitesine bağlı alt işverenler nezdinde özel kalem personeli olarak çalıştığını, iş akdine haksız olarak son verildiğini ve işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai ve yıllık izin ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili; zamanaşımı itirazında bulunarak, davacının çalıştığı şirketlerin temizlik işlerinin yapılması amacıyla işi ihale ile alan şirketler olduğunu, müvekkilinin asıl işveren olmadığını, bu nedenle müvekkiline husumet düşmeyeceğini, davacının iş akdinin mazereti olmaksızın işe gelmemesi nedeniyle ve 4857 sayılı Kanunun ahlak ve iyi niyet kurallarına uymayan haller kapsamında değerlendirilerek 25. maddesinin 2. fıkrasının g bendi gereğince sona erdirildiğini, işten çıkarılma işlemleri alt işveren tarafından icra edildiğinden davacının ihbar tazminatı alacağından çalıştığı şirketin sorumlu tutulması gerektiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır. Mahkemece davacının 110 gün yıllık izne hak kazandığı ve işverence izin kullandırıldığının kanıtlanamadığı gerekçesiyle 110 günlük izin ücreti alacağı hesaplanarak hüküm altına alınmış ise de, dosyaya sunulan ve davacıya atfen imzalı izin belgesinde davacının 07/06/2010 - 22/06/2010 tarihleri arasında 14 gün izin kullandığı kayıtlıdır. Mahkemece söz konusu izin belgesi konusunda davacının beyan alınarak sonucuna göre bir değerlendirme yapılması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 14/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.