Yargıtay 21. Ceza Dairesi · E. 2016/2775 · K. 2017/26

21. Ceza Dairesi         2016/2775 E.  ,  2017/26 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : ... ve ... için beraat. ... ve ... için beraat, mahkumiyet I-)Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında “sahte fatura düzenlemek ve kullanmak” suçlarından kurulan beraat kararlarına yönelik yapılan incelemede; Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, II-)Sanık ... hakkında “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak” sanık ... hakkında ise “2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak” suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede; Sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarının birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu, bu nedenle sanıklar hakkında her bir eylem(suç) nedeniyle ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden sanıklar hakkında yazılı şekilde tek hüküm kurulmuş olması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. 1-)Sanık ...’nin “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak” sanık ...’un ise “2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak” suçunu işlediklerinin iddia ve kabul olunduğu somut olayda; söz konusu sahte faturaları düzenleyen ve kullanan firmalar hakkında sahte fatura düzenlemek veya kullanmak suçlarından dava açılıp açılmadığı, açılmış ise akıbeti araştırılıp dava dosyası celp edilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu dava ile birleştirilememesi halinde, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile, faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı dikkate alınarak faturaları düzenleyen ile kullanan mükelleflerin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, gerekirse faturaları düzenleyen ve kullanan şirket yetkilileri dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişki karşılığında düzenledikleri ve aldıkları sorulduktan sonra toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, 2-)Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin gerekçe kısmında haklarında temel ceza tayin edilirken taktiren ve teşdiden 4 yıl hapis cezası seçilmiş olduğunun ve haklarında 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesinin uygulanmış olduğunun belirtilmesine rağmen, hüküm kısmında temel cezanın 3 yıl tayin edilmesi ve haklarında suç tarihinde yürürlükte bulunmayan 765 sayılı TCK'nun 59. maddesinin uygulanmış olması suretiyle çelişkiye düşülerek 5271 sayılı CMK'nın 230 ve 232. maddelerine aykırı davranılması, 3-)Sanıklardan ...’nin şirketteki paylarının tamamını 14.07.2006 tarihinde diğer sanık ...’ya devrettiği ve ...’nın 31.08.2006 tarihinde şirket müdürü seçildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın sorumluluğunun 31.08.2006 tarihine kadar olduğu, 2006 takvim yılında sanığın sorumlu olduğu dönemde herhangi bir fatura düzenlenmediği ve kullanılmadığı ayrıca KDV beyanında da bulunulmadığı anlaşılması karşısında sanığın üzerine atılı 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarından beraati gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulmuş olması, 4-)5237 sayılı TCK'nun 61. maddesi uyarınca hakim somut olayda; suçun işleniş biçimini, suçun işlenmesinde kullanılan araçları, suçun işlendiği zaman ve yeri, suçun konusunun önem ve değerini, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını ve failin güttüğü amaç ve saiki göz önünde bulundurarak, işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler. 5237 sayılı TCK'nun “Adalet ve kanun önünde eşitlik ilkesi” başlıklı 3/1. maddesi uyarınca suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur. Bu itibarla; kanunda öngörülen alt ve üst sınır arasında temel cezayı belirlemek hakimin takdir ve değerlendirme yetkisi içindedir ancak; Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK'nun 34, 230 ve 289. maddeleri uyarınca hükümde bu takdirin denetime olanak sağlayacak biçimde, hak ve nesafet kurallarına uygun, dosya içeriği ile uyumlu yasal ve yeterli gerekçesinin gösterilmesi zorunludur. Yasa metinlerindeki ifadelerin tekrarı bu metinlerdeki genel nitelikli ölçütler somut olaya ve failine özgülenmediği müddetçe yeterli bir gerekçe değildir. Bu açıklamalar ışığında, sanıklar ... ve Mümin Gökçe haklarında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarından yasal ibarelerin tekrarı ile yetinilip somut dosya içeriğine uygun bir gerekçe gösterilmeden alt sınırdan uzaklaşılarak en üst sınırdan ceza tayin edilmesi, 5-)Sanıklar hakkında kasten işlemiş oldukları suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan ve kazanılmış hakka konu edilemeyen TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına karar verilmemesi, Yasaya aykırı, sanıklar ... müdafiinin ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09.01.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.