Yargıtay 17. Hukuk Dairesi · E. 2016/2775 · K. 2018/5275

17. Hukuk Dairesi         2016/2775 E.  ,  2018/5275 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda, kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacılar vekili, 02.08.2012 tarihinde, müvekkili ... idaresindeki motosiklete, davalıların sürücü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı oldukları aracın çarpması sonucu meydana gelen trafik kazasında davacının yaralandığını, davalı sürücünün tam ve asli kusurlu olduğunu belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 TL geçici ve sürekli işgöremezlik tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan, davacı ... için 10.000,00 TL., eş ...ve kızları... için 5.000,00'er TL. manevi tazminatın davalı sürücüden kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi tahsilini talep etmiş, 17.09.2015 tarihli dilekçe ile 60.981,94 TL olarak maddi tazminat talebini ıslah etmiştir. Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 60.981,94 TL geçici iş göremezlik tazminatının kaza tarihi olan 02/08/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'e verilmesine, davacı ... için 8.000,00 TL., ...ve... için ayrı ayrı 5.000,00'er TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 02/08/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı ...'dan tahsili ile adı geçen davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekillerince temyiz edilmiştir. 1-Dava, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. 10.04.1992 Gün 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı, hakimin tefhim etmiş olduğu kısa kararla gerekçeli kararın uyum içinde olmasını öngörmektedir. Kısa kararda hükmedilmeyen bir yükümlülüğün gerekçeli kararda hüküm altına alınmış olmasının çelişki teşkil etmediğini söylemek mümkün değildir. Yargı erkinin görev ve yetkisi, ... ile yasaları amaçlarına uygun olarak yorumlayıp uygulamak, keza İBK'nın bağlayıcılığını gözetmekten ibarettir. Kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiye cevaz verilmemesinin amacı, kamunun mahkemelere olan güveninin sarsılmamasına yöneliktir. Tefhim edilen hüküm başka, gerekçeli karardaki hüküm başka ise bu durumun mahkemelere olan güveni sarsacağı tartışmasızdır. Öyle ki İBK ile bu konuya çok büyük bir önem verilmiş, çelişkinin varlığı tespit edildiği takdirde başka bir incelemeye gerek görülmeksizin ve tarafların bu konuyu temyiz sebebi yapıp yapmadıklarına bakılmaksızın kararın salt bu nedenle bozulması gerektiğine işaret edilmiştir. Diğer taraftan 1086 sayılı HUMK'nun 381-389. maddelerinde (6100 sayılı HMK'nın 294-297. maddeleri), hükmün tefhimi, nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca düzenlenmiştir. HUMK’nun 388. maddesinde (HMK'nın 297/II maddesi); hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin zorunlu olduğu açıklanmıştır. Başka bir anlatımla, tesis edilen hüküm, infazı kabil ve uygulanabilir olmalıdır. Bu hükümler yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereği ve kamu düzeni ile ilgili olup, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kısa ve gerekçeli kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar, kararın gerekçesinin de, sonucu ile tam bir uyum içinde, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıkta olması zorunludur. ...'ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için de ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş bir hükmün bulunması gerektiği açıktır. Somut uyuşmazlıkta; mahkemenin yargılamayı sonuçlandırdığı 12.11.2015 tarihli kısa kararda, davacılar için hükmedilen manevi tazminatların davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verildiği halde; gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, davacılar için hükmedilen manevi tazminatların davalı ...'dan tahsiline karar verildiği görülmektedir. Böylelikle, kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki yaratılmıştır. Bu durum Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294/3. maddesine aykırılık teşkil ettiğinden 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas-1992/4 Karar Sayılı ... İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderildiği bir hüküm kurulmak üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir. 2-Bozma neden ve şekline göre; davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, hükmün re'sen BOZULMASINA; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 21/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.