Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2016/2834 · K. 2018/3268

11. Ceza Dairesi         2016/2834 E.  ,  2018/3268 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet HÜKÜM : Beraat Sanıkların 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında sanıklardan ...'in şirketin ... ile ...ye ait olduğunu, şirketin ortağı ya da sorumlu müdürü olmadığını, sahte fatura düzenlemediğini savunması, sanık ...'nin 2007 ve 2008 yıllarında... isimli şirketin ortağı ve yasal temsilcisi olduğunu, şirketin iflas ettiğini, 2008 yılında şirketteki hissesini ...'e devrettiğini, şirketin işleri ile kardeşi ...'nin ilgilendiğini, düzenlenen tüm faturaların gerçek ticari ilişkiye dayandığını savunması; vergi tekniği raporunda yer alan tespitlere göre 2007, 2008 ve 2009 yıllarındaki mal ve/veya hizmet alışlarının tamamına yakınının sahte belge düzenleyen şirketlerden alındığının beyan edilmesi nedeniyle gerçek bir mal ve/veya hizmet alışının olmadığının anlaşılması, şirketin sermayesinin özellikle 2008 ve 2009 yıllarındaki mal ve/veya hizmet satışı ve alışları için yeterli olmaması, sermayesi ile orantısız olarak çok yüksek tutarlarda fatura düzenlenmesi, şirketin 16/03/2009 tarihinden itibaren ortağı ve müdürü olan sanık ...'in ortağı ve müdürü olduğu diğer 4 şirketinin de sahte fatura düzenlediğinden bahisle hakkında çeşitli tarihlerde Cumhuriyet savcılıklarına suç duyurusunda bulunulduğunun anlaşılması; vergi tekniği raporunda belirtilen Ba-Bs karşılaştırmasında sanığın düzenlediği faturaları kullandığı tespit eden şirketler hakkında karşıt inceleme yapılmadığının anlaşılması ayrıca sahte fatura kullanma suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; 1-Suça konu fatura asıl yada onaylı suretlerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadıklarının tespit edilmesi, 2-Faturaların kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıdığının anlaşılması halinde ise; a-Sanığın kardeşi ve aynı zamanda şirket ortağı olan ...'nin, tanıklıktan çekinme hakkı hatırlatılarak şirketin işleri ile fiili olarak kimin ilgilendiği, faturaların kim tarafından, hangi hukuki ilişkiye dayanılarak düzenlendiği hususunda ayrıntılı beyanlarının alınması b-Sanığın mal ve hizmet aldığı şirketler ile sanığın düzenlediği faturaları kullanan şirketler hakkında düzenlenen vergi tekniği ve ek raporları getirtilerek şirket yetkilileri hakkında bu faturalardan dolayı kamu davaları açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının belirlenmesi halinde gerekli belgelerin onaylı örneklerinin dosya arasına konulması; c-Faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgelerinin ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin karşılaştırmalı inceleme yaptırılarak saptanıp bu kapsamda faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler tanık olarak dinlenerek sözü edilen faturaları kimden ve hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıklarının ve bunlarla ilgili belgeler olup olmadığının sorulması, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumun değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması, Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.