Yargıtay 23. Hukuk Dairesi · E. 2016/2871 · K. 2019/1119

23. Hukuk Dairesi         2016/2871 E.  ,  2019/1119 K. "İçtihat Metni" ...... Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. - K A R A R - Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı borçludan alacağını tahsil amacıyla taşınmazını haczedilerek satışının gerçekleştirdiğini, ihale bedelinden satış masrafları düşüldükten sonra kalan paranın sıra cetveli yapılmak üzere müvekkilinin alacaklısı bulunduğu icra dosyasına gönderildiğini, dosya alacaklarının 2. sırada bulunduğunu, satışı yapılan taşınmazda davalı ... Dairesinin 1. sırada olduğunu, ancak dava dışı icra dosyası borçlusu mükellefin, haciz tarihinden sonra tahakkuk eden başkaca vergi borçları, prim alacakları ile gecikme zamlarının da alacak miktarı içinde bildirilmesi sonucu, davalıya fazla pay ödendiğini öne sürerek satış tarihi itibariyle davalı alacağının tespiti ile sıra cetvelinin buna göre düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili davanın reddini savunmuştur. Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafından bildirilen borç miktarının hacizden ve ödemeden sonra oluşan borçlar olduğu, bu nedenle vergi dairesinin sıra cetveline dahil edilmemesi gerektiği, yapılan cetvelin bu yönüyle hatalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Kamu alacağından kaynaklı olarak bedeli paylaşıma konu taşınmazın kaydına koyulan hacze ilişkin meblağa taşınmazın satış tarihine kadar gecikme zammı uygulanması ve sıra cetvelinde bu tutar üzerinden yer verilmesi gerekmektedir. Mahkemece, Vergi Dairesinin farklı ve çelişkili cevapları ve hüküm kurmaya elverişli olmayan bilirkişi raporu uyarınca karar verildiği, Vergi Dairesinin satış tarihi itibariyle alacağının denetime elverişli olacak şekilde tespit edilmediği anlaşıldığından yukarıdaki ilke çerçevesinde Vergi Dairesi alacağının yeniden tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle hüküm kurulması doğru görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın bu davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.