Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2016/28776 · K. 2020/12901

9. Hukuk Dairesi         2016/28776 E.  ,  2020/12901 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin davalı iş yerinde 29/09/2010 – 10/09/2014 tarihleri arasında yıkama – yağlama bölümünde çalışmış olup işten ayrılmadan önceki son 2 hafta bekçilik yaptığını, fakat müvekkilinin davalı iş yerinde bu görevlerinin yanı sıra alt yapıdaki her işi yaptığını, müvekkilinin çalışmasının kesintisiz ve düzenli olduğunu, davalı iş yerinde 07/09/2014 gecesi meydana gelen teknik binadaki kabloların çalınması olayına müvekkilinin sebebiyet verdiği gerekçesiyle işten çıkartıldığını, bu durumun tamamen asılsız olduğunu, müvekkilinin davalı işyerinden tüm alacakları hususunda fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi bedelinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, öncelikle dava konusu edilen alacaklardan ve ihbar tazminatı, agi alacağının gerçekte belirli alacaklar olduğundan bu alacaklar yönünden kısmi dava açılmasının mümkün olmadığını, bu nedenle belirsiz alacak davasına konu edilen bu talepler yönünden hukuki yarar yokluğu nedeniyle davanın reddi gerektiğini, davacının iş akdinin sabit noktalarda bulunan bekçi devriye saatlerini sabit anahtarların bulundukları noktalarda kurması gerekirken anahtarları zincirlerinden sökmek suretiyle tek sabit yerden kurduğunu, görevini savsaklaması sonucu iş yerinde meydana gelen hırsızlığa yol açtığı ve sonuçta işyerinin güvenliğini tehlikeye düşürmüş bulunması nedeniyle sonra erdirildiğini bu nedenle ihbar ve kıdem tazminatı talebi hakkı olmadığını, davacının Aralık 2011 – Kasım 2012 tarihleri arası fazla mesai alacağının bulunmadığını, Eylül 2013 ve takip eden aylara ilişkin bordrolarda fazla çalışma ücretlerinin ödendiğini, iş yerinde dini bayramlarda çalışma olmayıp, resmi tatil ve hafta tatili alacaklarının ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Taraflar arasındaki ihtilaf işverence yapılan feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır. Mahkemece meydana gelen hırsızlık olayının davacının görev yaptığı dönemde gerçekleşmiş olduğunun sabit olması ve davacı işçi yönünden bir kusur bulunmadığı yönünde ibraz edilmiş rapor bulunsada davacının görev yaptığı sırada bir hırsızlık meydana gelmekle bekçilik görevini yapması sırasında bir ihmal gösterdiğinin tartışmadan uzak olduğu düşünülüp bu şekilde işverenin güvenini sarsıcı bir hareket sergilemesinin iş akdini işveren yönünden haklı nedenle fesih etme hakkı tanıyacağı somut olayda bu şartlar altında davacının iş akdinin işveren tarafından haklı nedenle feshedildiği sonuç ve kanaatiyle kıdem ve ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir. Tüm dosya kapsamı doğrultusunda kusur durumunun belirlenmesi için yapılan keşif sonucunda düzenlenen 14.12.2015 tarihli raporun incelenmesinde olay tarihi itibariyle şantiyenin fiziki çevre güvenliğinin yetersiz ve korumasız olduğu, hırsızlık olayının meydana geldiği kısmın ışıklandırılmasının yetersiz olduğu, bu bölüme ilişkin güvenlik kamerasının bulunmadığı hırsızlık olan yerin yani teknik servisin görevlisinin ... olduğu, hırsızlık eyleminin ne zaman gerçekleştiğinin belirlenemediği, davacının asıl görevinin bekçilik olmadığı, kaldı ki davacının şantiye girişindeki bekçi kulübesinde sabit durdukları anlaşıldığından davacıya atfi kusur bulunmadığı kanaatine varıldığı tespit olunmuştur. Dosyada mevcut bilgilere göre olay tarihini itibariyle şantiyenin fiziki çevre güvenliğinin yetersiz olduğu, güvenlik kameralarından teknik servisin kamera ile izlenemediği, hırsızlık olayının meydana geldiği kısımda ışıklandırmanın yetersiz olduğu, Jandarma tarafından yürütülen hazırlık soruşturması kapsamında alınan ifadelerde olayın meydana geldiği teknik servis binasında nokta güvenlik görevi sorumluluğunun güvenlik görevlisi ...'ta olduğu, davacı ve ...'ın Şantiye girişindeki bekçi kulübesinde sabit durdukları ve aralarında anlaşarak belirli saatlerde devriye gezdikleri, asıl görevli ...'ın gece görev yerini 02.00-04.30 saatleri arasında izinsiz olarak terketmek suretiyle boş bıraktığı bu hususun gerek kendisi gerekse diğer tanıkların beyanı ile sabit olduğu, hırsızlık olayınında hangi saat aralığında gerçekleştiğinin sabit olmadığı, bu durumda davacıya atfedilecek kusur oranı gözetildiğinde, davalı işverence yapılan feshin iş Kanunu'nun 25/II-1 maddesi uyarınca haklı nedene dayanmadığından kıdem ve ihbar tazminatı takibinin kabulü gerekirken reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21/10/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.