Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2016/29218 · K. 2019/12654

22. Hukuk Dairesi         2016/29218 E.  ,  2019/12654 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Davacı, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfında 15.08.2011 tarihinden itibaren görev yaptığını, çalıştığı kurumun kamu kurumu olduğunu, kendisinin de kamu işçisi statüsünde olduğunu, 6772 sayılı Yasaya göre kamu işçilerine her yıl bir maaş tutarında ilave tediye ödemesi yapılması gerekmesine rağmen bugüne kadar kendisine herhangi bir ödemenin yapılmadığını, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının yerine getirdikleri faaliyet itibarıyla kamu kurumu statüsünde olduğunu, resmi araç plakası kullandıklarını, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı tarafından denetlendiğini, tüm bu sebeplerle 6772 sayılı Kanunun 1. ve 3. maddelerine göre çalışmış olduğu sürede alması gereken ancak kendisine verilmeyen ilave tediye alacağının davalıdan tahsiline karar verilemsini talep etmiştir. Davalı vekili davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın kabulüne dair karar verilmiş, karara karşı davalı tarafça temyiz yoluna başvurulmuş, Dairemizin kararı ile eksik nisbi temyiz harcının tamamlanması için geri çevirme kararı üzerine davalı idareye temyiz harcını tamamlaması için muhtıra gönderilmiş, muhtıranın tebliğine rağmen harcın ödenememesi nedeniyle, 26.07.2016 tarihli Ek Karar ile “ Davalı ... ... Başkanlığı’nın temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılmasına “ karar verilmiştir. Ancak dosyanın incelenmesinde muhtıranın usulüne uygun olarak düzenlenmediği anlaşılmaktadır. Mahkemece yasal koşullara haiz bulunmayan muhtıraya istinaden davalının temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılmasına dair karar tesisi hatalı olup, Mahkemece verilen 26.07.2016 tarihli ek kararın BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi. Y A R G I T A Y K A R A R I Dosya içeriğine göre kararı temyiz eden davalının, peşin ödemesi gereken temyiz yoluna başvuru harcını ödediği ancak hüküm altına alınan miktar üzerinden hesaplanacak nispi temyiz karar karcının dörtte birini peşin olarak yatırması gerekirken temyiz karar harcı ödemediği anlaşıldığından hesaplanan nispi temyiz karar harcının dörtte birinin kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde ödenmesi, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 30.05.2016 tarihinde geri çevirme kararı verilmiş, takiben mahkemece davacıya bu hususta muhtıra gönderilmiştir. Muhtıranın usulüne uygun olması için aşağıdaki hususlara dikkat edilmelidir: Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 esas - 2010/330 karar sayılı kararında bir muhtıranın geçerli olması için gereken özellikler belirtilmiştir. Buna göre; Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödendiğinin anlaşılması halinde muhtıra gönderilerek kararı veren Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından yedi günlük kesin süre içinde harç ve giderin tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verir. Bu kararın da temyiz edilmesi halinde 432’nci maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır. Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından “temyiz harç ve giderlerinin tamamlanması için yedi günlük kesin süre” verilmesi ve ayrıca yazılı olarak “aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususu”nun bildirilmesi gerekmektedir. Bu nedenle muhtırada Hâkim veya Mahkeme Başkanı’nın sicili ve imzası bulunmalıdır. Muhtıra Hâkim veya Mahkeme Başkanı tarafından imzalanmadan verilmişse, dolayısıyla da Hâkim tarafından usulünce düzenlenmiş muhtıra yoksa geçerli bir bildirimin yapıldığından söz etmeye de olanak yoktur. Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin temyiz harcı veya giderinin tamamlanması için temyiz edene süre vermesi veya tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra usule aykırıdır, Mahkeme Yazı İşleri Müdürü’nün veya Kalem personelinin vermiş olduğu süre ya da tebligat zarfı üzerine ihtar/uyarı şeklinde yazılan ve Hâkim imzası taşımayan muhtıra üzerine temyiz harcını veya giderini ödememiş olan taraf, temyiz talebinden vazgeçmiş sayılamaz. Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır. Somut olayda, Dairemizce temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz karar harcının yatırılması için dosyanın geri çevrilmesi üzerine Mahkemece davalı vekiline gönderilen 30.06.2016 tarihli muhtırada, harcın ödeneceği mercii gösterilmediği gibi, tebligat zarfı üzerinde içeriğinde 30.05.2016 tarihli muhtıranın yer aldığının belirtildiği, kalemde elden tebliği edildiği, tebellüğ eden şahsın davalı adına tebliğ almaya yetkisinin bulunup bulunmadığının da belirli olmadığı ve böylelikle gönderilen muhtıranın usulüne uygun olmadığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla; davalı idareye, yukarıda açıklanan şekilde hüküm altına alınan miktar üzerinden hesaplanacak nispi temyiz karar harcının dörtte birini peşin olarak ödemesi için, ödeme merciinin de açıkça belirtilerek geçerli muhtıra tebliğ edilmesi, tebellüğe dair belgenin gönderilmesi, temyiz eden davalı tarafından yatırılması halinde temyiz harcı ve gerekiyorsa temyiz masraflarının yatırıldığına dair belgenin gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.