Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2016/29606 · K. 2020/2635

22. Hukuk Dairesi         2016/29606 E.  ,  2020/2635 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı, davalıya iş yerinde değişik alt işverenler bünyesinde asıl işin bir parçası olan temizlik hizmetlerinde sigortalı ve asgari ücret karşılığında kesintisiz olarak çalıştığını, iş akdinin haksız feshedildiğini beyanla kıdem tazminatı ile ödenmediğini ileri sürdüğü bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili; davacının yüklenici firma işçisi olduğunu, müvekkilinin temizlik işleri yürütmek üzere Kamu İhale Kanunu ve Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunu çerçevesinde yüklenici firmalara temizlik işini yaptırdıklarını, davacının iş akdinin kendilerinin feshetmediğini, yıllık izin alacağı olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 59.maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır. Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir. Somut olayda; davacı dava dilekçesinde, kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlerin ödenmediğini belirterek yıllık izin ücreti alacağı talebinde bulunmuştur. Davalı ise, cevap dilekçesinde kullanılan yıllık izinlere ilişkin izin formlarını sunmuş, belge sunamadığı dönemler bakımından ise davacının yıllık izinlerini kullandığı veya ücretlerini aldığına ilişkin yemin teklifinde bulunmuştur. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda sunulan belgelere göre davacının 89 gün izin kullandığı, bakiye 61 gün izin alacağı olduğu kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Ancak Mahkemece davalının yıllık izin alacağına ilişkin yemin teklifi dikkate alınmadan eksik incelemeyle hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir. Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.02.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.