Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2016/29741 · K. 2020/2542

(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2016/29741 E.  ,  2020/2542 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, iş sözleşmesine haklı bir neden olmadan son verildiğini öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının iş sözleşmesine mazeretsiz devamsızlık nedeniyle son verildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, davalı işveren tarafından Ankara 2. Noterliği’nin 04/02/2015 tarih ve 01718 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile davacıya 02-03-04/02/2015 tarihlerinde işe gelmemesi nedeniyle mazeret bildirmesi için 3 gün süre verildiği, ihtarın davacıya 06/02/2015 tarihinde tebliğ edildiği, davacının işverene işe hangi nedenle gitmediği, mazeretinin bulunup bulunmadığı konusunda herhangi bir cevap vermediği, davacı tanıklarının davacıdan daha önce işten ayrıldıkları bu nedenle fesih konusunda bilgisinin olmadıkları, davalı tanıklarının ise davacının hiçbir şey söylemeden işi bırakarak gittiğini beyan ettikleri, açıklanan nedenler ile iş sözleşmesinin davacı tarafından işe gelmemek suretiyle eylemli olarak feshedildiği ve davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Taraflar arasında davacı işçinin iş sözleşmesinin feshedilmesinin haklı bir nedene dayanıp dayanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Mahkemece, iş sözleşmesinin davacı tarafından işe gelmemek suretiyle eylemli olarak feshedildiği ve davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanmadığı kabul edilmiş ise de; varılan sonuç dosya içeriği ile örtüşmemektedir. Davacı 31/1/2015 tarihinde iş sözleşmesine haklı bir neden olmadan son verildiğini öne sürerek 2/2/2015 tarihinde iş bu davayı açmıştır. Davalı ise 02-03-04/02/2015 tarihlerinde davacının devamsızlık yaptığını savunarak 04/02/2015 tarihinde tebliğden itibaren üç gün içinde mazeret bildirmesi için davacıya ihtar göndermiş, bu ihtar davacıya 06/02/2015 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı işverence tutulan devamsızlık tutanaklarının davacının belirttiği fesih tarihinden sonraya ilişkin olduğu ve ilk devamsızlık tutanağının tutulduğu tarihte zaten davacının iş bu davayı açmış bulunduğu görülmektedir. Açıklanan nedenler ile, işverenin ihtarının kendisine tebliğinden önce dava açan işçinin ihtara cevap vermesinin beklenmesi, cevap vermemesi nedeniyle işçinin iş sözleşmesini kendisinin sonlandırdığının kabul edilmesi doğru değildir. Davalı tanıkları davacının sebepsiz olarak işe gelmediğini, arandığında da kendisine ulaşılamadığını beyan etmiş iseler de; davacının hüküm altına alınan işçilik alacakları olduğu dikkate alındığında; işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeniyle haklı fesih imkanı olan işçinin, yaklaşık 7.5 yıl hizmeti karşılığı hak kazanacağı kıdem tazminatını yakacak şekilde sebepsiz şekilde işyerini terk etmesi hayatın olağan akışına uygun bulunmamıştır. Davacıya ait sigortalı hizmet cetveli incelendiğinde; Şubat ayında işin son bulmasından sonra Mayıs ayına kadar davacının başka bir işyerinde çalışmasının da olmadığı tespit edilmektedir. Tüm bu hususlar ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; iş sözleşmesinin tazminat gerektirmeyecek şekilde son bulduğunu ispatla yükümlü işverenin bu yükümü yerine getirdiğinden söz edilemeyeceği anlaşıldığından kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulü yerine yazılı gerekçe ile bu taleplerin reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının talep halinde ilgililere iadesine, 13.02.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.