Yargıtay 13. Hukuk Dairesi · E. 2016/30095 · K. 2019/11190
13. Hukuk Dairesi 2016/30095 E. , 2019/11190 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
K A R A R
Davacı, dava dışı bir hastaya farklı bir ... merkezinde 01 Temmuz 2009 - 01 Temmuz 2010 tarihleri arasında bel fıtığı (Lomber Diskopati) tedavisinin uygulandığını ve bu tedavinin ... sistemine M.51 SUT kodu ile girildiğini, daha sonra 31 Mayıs 2010 - 31 Mayıs 2011 döneminde de davacı kurumda muayene olduğunda ... sistemine tedavi girişinin M51.1 SUT kodu ile girildiğini, söz konusu hastanın bel bölgesine fizik tedavi ve rehabilitasyon uygulamasının yapıldığını, ancak Sosyal Güvenlik Kurumunun aynı bölgeden bir yılda birden fazla fizik tedavi için ödeme yapılamayacağını gerekçe göstererek davacı tarafından fatura edilen 328.693,14 TL'lik tutardan itiraza konu olan 9.654,92 TL'lik kesinti yaptığını belirterek, daha önce yapılan tedavide ... sisteminde girilen kod ile kendilerinin girdikleri kodun farklı hastalık tanısı olduğunu, sistemin daha önce girilen M.51 kodunu göstermediğini bu nedenle hatanın kendilerinden kaynaklanmadığını belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak kesintisi yapılan 9.654,92 TL'nin dava tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davanın kabulü ile 9.654,92-TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2-Davalı SGK Başkanlığı'nın, 492 sayılı Harçlar Kanunu ve 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu'nun 36. maddesi hükmüne göre harçtan muaf olmasına göre davalı kurumdan harç alınması olanaksızdır. Buna göre, davalının harçtan muaf tutulması gerekirken, bakiye harcın davalıdan tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 2. bendinin hükümden çıkartılarak yerine “Davalı harçtan muaf olduğundan davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan 143,40 TL harcın istek halinde davacıya iadesine” cümlesinin yazılmasına, yine 4. bendin hükümden çıkartılarak yerine "1.100,00-TL bilirkişi gideri, 251,35-TL tebligat ve yazışma gideri olmak üzere toplam 1.351,35-TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine," söz ve rakamlarının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.