Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2016/30255 · K. 2016/18085

9. Hukuk Dairesi         2016/30255 E.  ,  2016/18085 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti, bayram tatili ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili; müvekkilinin 01/05/1989 tarihinden 15/07/2008 tarihine kadar Belediyesinde çalıştığını, müvekkiline çalıştığı süre boyunca hafta sonu ve bayram mesaileri ile fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek, fazla çalışma ücreti, bayram ve hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili; öncelikle alacakların zamanaşımı nedeni ile reddi gerektiğini, davacının alacaklarının eksiksiz olarak ödendiğini, müvekkili belediyenin davacıya hiçbir borcu bulunmadığını, belediye personeline tüm ödemelerin banka aracılığı ile yapıldığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece davanın kısmen kabulü ile fazla mesai ve hafta tatili ücretlerinin davalıdan tahsiline hükmedilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacının fazla mesai yapıp yapmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Söz konusu alacağın varlığını ispat yükü davacıda olup, davacı delil olarak tanık beyanlarına dayanmıştır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı tanık beyanlarına göre davacının fazla çalışma yaptığı kabul edilip alacak hesaplanmıştır. Davacı tanığı ... 2003 yılında emekli olduğunu beyan etmiş, diğer davacı tanığı davacı ile bölümlerinin ayrı olduğunu, davacının fazla mesai yapıp yapmadığını bilmediğini söylemiştir. Tanık beyanları davacının fazla mesai yaptığını kanıtlamaya yeterli değildir. Davacı fazla çalışma yaptığını somut delillerle kanıtlayamadığından bu talebin reddi gerekirken kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 18/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.