Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2016/30269 · K. 2020/3401

(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2016/30269 E.  ,  2020/3401 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde davalılar vekillerince temyiz edilmiş ve davalı ...vekilince duruşma talep edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davacının davalı Bakanlığa bağlı Hastane işyerinde aşçı olarak alt işveren şirketler nezdinde çalıştığını iş sözleşmesini fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının ödenmemesi nedeniyle haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı Bakanlık vekili, husumet itirazı ve zamanaşımı def’inde bulunarak davanın reddini talep etmiştir. Davalı şirket vekili ise zamanaşımı def’inde bulunarak, davacının iş sözleşmesinin 31.01.2014 tarihinde feshedildiğini, kendilerinin ise Sun Yemek Oto Tem. Gıda San. ve Tic. A.Ş'nin ihaleyi 16.05.2014 tarihinde devir sözleşmesi ile asıl işveren muvafakati ile devraldıklarını, son işverenin kendi şirketleri olmadığını beyanla davanın reddini istemiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Karar, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... Bakanlığının tüm, davalı Temaş Gıda San. ve Tic. A.Ş'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-İş yeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur. İş yeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, iş yerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür. Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı Kanunun üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır. 4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi hükmüne göre, mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesi halen yürürlükte olduğundan, iş yeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi iş yeri veya iş yerlerindeki hizmet sözleşmeleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, iş yerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır. 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde yazılı olan “hukukî işleme dayalı” ifadesi geniş şekilde değerlendirilmeli, yazılı, sözlü ve hatta zımnî bir anlaşmada yeterli görülmelidir. İş yeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Aynı şekilde iş yeri devri kural olarak işçiye haklı fesih imkânı vermez. Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda iş yeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İş yeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. Mülga 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı iş yeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir. Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır. Dosya içeriğine göre davacının son işvereni Sun Yemek Otomasyon Temizlik Gıda San. ve Tic. A.Ş. dir. Bu şirket ile davacı arasında yapılmış hizmet sözleşmesi mevcuttur. 2014/1 . ay bordrosunda da bu şirket kaşe ve imzası mevcuttur. Davalı şirket ile Sun Yemek şirketi arasında Eskişehir 1. Noterliği kanalıyla 16.05.2014 tarihli devir sözleşmesi yapılmış olup 17.05.2014 tarihinden itibaren sözleşmenin davalı şirkete devredildiği açıktır. Davacı 31.01.2014 tarihinde devirden 4,5 ay önce iş sözleşmesini feshettiğinden işyeri devri sonucu aynı işyeri sicil numarası ile devam edildiğinden hizmet cetvelinde son işverenin Temaş Gıda San. ve Tic. A.Ş gözükmesi nedeniyle davalı şirketin sorumlu tutulması isabetsiz olmuştur. Davacının bu şirkette fiili çalışması bulunmadığından Temaş şirketi hakkındaki davanın husumet yönünden reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı Temaş Gıda San. ve Tic. A.Ş 'ye iadesine, 25.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.