Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2016/30412 · K. 2020/15035

9. Hukuk Dairesi         2016/30412 E.  ,  2020/15035 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı, ücret alacağının tahsilini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davacının ücret alacağı bulunmadığını, davanın reddini talep etmiştir. Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci: Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- İş ilişkisinin niteliği ile buna göre belirlenecek ücret alacağı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur. Mahkemece çağrı üzerine çalışma kabul edilerek haftalık 20 saat üzerinden hesaplama yapılan rapor hükme esas alınmıştır. Dosyanın tetkiki ile; güvenlik görevlilerine eğitim hizmeti sunulan işyerinde ders veren davacının çalışmaya hazır olduğu halde kendisine ders verdirilmediğini ileri sürerek ücret talebinde bulunduğu, davacının sigorta girişinin olmadığı, taraflar arasında yazılı bir iş akdinin de bulunmadığı anlaşılmıştır. Öncelikle 4857 sayılı İş Kanunu'nun 14/1. maddesinde çağrı üzerine çalışma yazılı şekil şartına bağlandığından iş ilişkisinin bu şekilde nitelendirilmesi hatalıdır. Uyuşmazlık, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun parça başı işi düzenleyen 411. maddesine göre çözümlenmelidir. Anılan maddede çalışmaya hazır olduğu halde iş verilmeyen işçinin ücrete hak kazanacağı düzenlenmiş olup belirtmek gerekir ki bu hususta işyerinin objektif ihtiyacı da önem taşımaktadır. Şu halde, davacının ilk ve son kez derse girdiği tarihlere göre hizmet süresi belirlenmeli, işyerinde yapılan eğitimler araştırılarak davacının çalıştırılması mümkün iken ders verdirilmeyen dönemler için hazır olduğu halde girmediği ders başına hesaplama yapılmalıdır. Yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir. Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.