Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2016/30895 · K. 2020/14766

9. Hukuk Dairesi         2016/30895 E.  ,  2020/14766 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... Tesis Yönetim Hizmetleri A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 1994 yılından beri davalı işyerinde çalıştığını, en son davacının ... isimli iki bloklu sitenin yönetim müdürlüğünü yaptığını, iş sözleşmesine işveren tarafından davacının sağlık problemleri nedeni ile son verildiğini, bir kısım kıdem tazminatının ödendiğini ancak eksik hesaplandığını, davacının en son 989,72 TL ücret ile çalıştığını ayrıca site yönetimi tarafından da 490,00 TL ödeme yapıldığını , bunun 200,00 TL’sinin ücrete dahil olduğunu geriye kalanının da yol yemek ücreti olduğunu, söz konusu 490,00 TL'nin dikkate alınmadığını, ayrıca ihbar tazminatının da ödenmediğini belirterek bakiye kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı taleplerinin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalılar Cevabının Özeti: Davalılar vekilleri, davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Karar, davacı vekili ile davalı ... Tesis Yönetim Hizmetleri A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir. Gerekçe : 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve göre, davacının ve davalı ... Tesis Yönetim Hizmetleri A.Ş.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Taraflar arasında davalılar arasındaki ilişkinin asıl işveren-alt işveren ilişkisine dayanıp dayanmadığı ve davacının alacaklarından birlikte sorumlu olup olmayacakları hususu itilaflıdır. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2. maddesinin altıncı fıkrasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi; “bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişki” olarak tanımlanmıştır. Somut uyuşmazlıkta; davalılar arasında imzalanan temizlik ve güvenlik hizmeti alım sözleşmeleri ile davalı sitenin tüm ortak alanlarının düzenli temizlik ve güvenlik işinin davalı ... Tesis Yönetim Hizmetleri A.Ş. tarafından üstlenildiği anlaşılmıştır. Ayrıca ... Sitesi personeli adlı 2011 Ocak ve Şubat aylarına ilişkin olduğu anlaşılan listelerde davacının da adının yer aldığı ve davacıya 170,00 TL yemek ve 320,00 TL yol ücretinin verileceğinin yazılı olduğu tespit edilmiştir. Tarafların beyanları ve tüm dosya kapsamından da davacının davalılar arasında imzalanan sözleşmeler gereğince en son davalı ... Sitesinde güvenlik ve temizlik işlerinin yürütümünde sorumlu müdür olarak görevlendirildiği ve işini de davalı site bünyesinde yerine getirdiği, hatta sözleşmeler kapsamında güvenlik ve temizlik işinde görevlendirilen işçilerle birlikte yol ve yemek yardımının davalı site yönetimi tarafından davacıya ödendiği anlaşılmıştır. Hal böyle olunca; davalılar arasında imzalanan sözleşmelerin yardımcı iş niteliğinde olan temizlik ve güvenlik hizmetlerinin temini hususuna ilişkin olduğu ve davalılar arasındaki ilişkinin de asıl işveren-alt işveren ilişkisine dayandığı, davacının taleplerinden birlikte sorumlu olacaklarının kabulü gerekmektedir. Bu husus gözetilmeden davalı ... Site Yönetimi hakkında açılan davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir. Sonuç: Temyiz olunan kararının yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 04/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.