Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2016/30937 · K. 2020/14188

9. Hukuk Dairesi         2016/30937 E.  ,  2020/14188 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili; davalı Sağlık Bakanlığı bünyesinde değişen taşeron firmalar nezdinde temizlik görevlisi olarak çalıştığını, davacının ölüme sebebiyet vermek suçundan 17.01.2013 tarihinde ... Açık Cezaevine girdiğini, iş sözleşmesinin bu nedenle sona erdiğini ancak davalı Bakanlık alt işvereni olan firma tarafından davacıdan noter kanalı ile istifa dilekçesi vermesi istendiğini, davacının işsizlik maaşı almak için o günün koşullarında isteneni yaptığını beyanla kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı Sağlık Bakanlığı vekili; davanın reddini talep etmiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Sağlık Bakanlığı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde davacının çalışma gün ve saatleri belirtilmeden ayda 230-240 saat çalıştığı beyan edilmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanları esas alınarak davacının Eylül 2013 tarihinden geriye doğru 1,5 yıl süresince (30.03.2012 tarihinden Eylül 2013’e kadar) haftanın 6 günü günde 8 saat çalıştığı, 1 saat ara dinlenmesi olduğu, davacının bu dönemde haftalık çalışma süresinin 42 saat olduğu ve fazla çalışmasının bulunmadığı, ancak tanık beyanlarına göre ayda 8 gün 24 saat nöbet tuttuğu,nöbet günlerinde 24 saatlik çalışmada en çok 14 saat çalışabileceği esasına göre günde 3 saat ve ayda 24 saat fazla çalışmasının bulunduğu tespiti yapılmıştır. Bilirkişi raporunun devamında, davacının 30.03.2012 tarihinden önceki dönemde ise günlük çalışmasının 08:00 -17:00 saatleri arasında olduğu, haftada 1 gün 08:00 – 22:00 arasında çalıştığı ve ayda 8 gün 24 saat nöbet tuttuğu tespiti ile hesaplama yapılmıştır. Ne var ki, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 30.03.2012 tarihinden önceki döneme ilişkin çalışma düzenine ilişkin tespiti üzerine yapılan hesaplama hayatın olağan akışına aykırıdır. Davalı Sağlık Bakanlığı’na karşı eldeki dosya ile aynı mahiyette olarak bir başka temizlik görevlisi işçi tarafından açılmış olan ve fazla çalışma istemi yönünden eldeki dava dosyasındaki dava dilekçesi ile aynı iddiaları içeren dava dosyasında beyanlarına başvurulan davacı tanıkları eldeki dosyadan farklı olarak temizlik görevlilerinin 2014 yılından önce davalı bünyesinde ... Devlet Hastanesinde iki vardiya halinde 07:00 -17:00 ve 15:00 – 07:00 saat aralığında çalıştıklarını beyan etmişlerdir. Söz konusu dosya Dairemizin 2015/23059 E. - 2016/2449 K. sayılı dosyası ile incelenmiş ve Mahkemenin saat 15.00-07.00 çalışma dönemleri yönünden yaptığı fazla çalışma hesabının hatalı olduğu , saat 15.00-07.00 arasındaki çalışma sisteminde mesainin yarısından fazlası geceye tekabül ettiğinden bu çalışmanın tamamı gece çalışmasıdır. 16 saatlik çalışmada 2 saat ara dinlenmesi düşüldüğünde 7,5 saati geçen 6,5 saat haftalık çalışma süresine bakılmaksızın fazla çalışma yapmaktadır. Mahkemece, davacının saat 15.00-07.00 çalıştığı her gün için 6,5 saat fazla çalıştığı kabul edilerek ve haftalık hesap sistemiyle fazla çalışma alacağı hesaplanması gerektiği gerekçesi ile bozma yapılmıştır. Bu bağlamda; eldeki dava dosyasında Mahkemece yapılması gereken, davacı tanıkları tekrar dinlenerek davacının çalışama düzeninin tereddüde yer bırakmayacak şekilde işe başlama ve bitirme saatleri belirlenerek tespit edilmesi ve sonucuna göre değerlendirilerek karar verilmesidir. Açıklanan nedenlerle mahkeme kararının bozulması gerekmiştir. Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 02.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.