Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2016/30986 · K. 2020/14725

9. Hukuk Dairesi         2016/30986 E.  ,  2020/14725 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işyerinde 01/11/2002 ile 29/07/2009 tarihleri arasında şirket operasyon müdürü olarak çalıştığını, fazla çalışma ücreti, hafta tatili çalışması ücreti, bayram genel tatil ücreti alacaklarının ödenmemesi, sigortasının gerçek ücret üzerinden gösterilmemesi ve yıllık izinlerinin kullandırılmaması nedeni ile iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti alacağı, hafta tatili ücreti alacağı, bayram genel tatil ücreti alacağı ve ücretli izin alacağı toplamı 27.500,00 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi isteminde bulunmuştur. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili şirkette faklı dönemlerde ve kesintiler halinde çalıştığını en son kendi isteği ile işyerinden ayrıldığını ve müvekkilini ibra ettiğini, müvekkilinden bir alacağının kalmadığını belirterek davanın reddi isteminde bulunmuştur. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davalı vekilinin temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Davacı işçinin hafta tatili alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur. 4857 sayılı İş Kanununun 46. maddesinde işçinin, tatil gününden önce aynı Kanun'un 63. maddesine göre belirlenmiş olan iş günlerinde çalışmış olması koşuluyla yedi günlük zaman dilimi içinde 24 saat dinlenme hakkının bulunduğu açıklanmıştır. İşçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46. maddenin 2. fıkrasında ifade edilmiştir. Hafta tatili izni kesintisiz en az 24 saattir. Bunun altında bir süre haftalık izin verilmesi durumunda, usulüne uygun şekilde hafta tatili izni kullandığından söz edilemez. Ayrıca, hafta tatili bölünerek kullandırılamaz. Buna göre hafta tatilinin 24 saatten az olarak kullandırılması halinde hafta tatili hiç kullandırılmamış sayılır. Somut olayda; davacı tanıklarının beyanlarından davalı işveren işyerinde haftanın altı günü çalışma yapıldığı, pazar günleri ise çalışılmadığı anlaşılmaktadır. Davacının yedi günlük çalışma dilimi içinde kesintisiz olarak 24 saat dinlendiği anlaşılmakla, davacının hafta tatili alacağının reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.