Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2016/3347 · K. 2019/7624

9. Hukuk Dairesi         2016/3347 E.  ,  2019/7624 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı isteminin özeti: Davacı vekili,davacının davalı Bakanlığa bağlı ... Devlet Hastanesi'nde 14.10.2004-15.09.2014 tarihleri arasında taşeron firma elemanı olarak çalışmış olduğunu, emeklilik nedeniyle haklı şekilde iş aktini feshettiğini, ancak işçilik alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, kıdem tazminatı, yıllık izin ve genel tatil çalışması alacakları ile (davalı şirket tarafından davacının ücretinin 01.01.2010 tarihinden itibaren düşürüldüğünü de belirterek, bu tarihten önceki ücretinin dikkate alınıp asgari ücrete oranlama yapılması suretiyle hesaplama sonucu) fark ücret alacağının davalıdan tahsilline karar verilmesini talep etmiştir. B)Davalı cevabının özeti: Davalı vekili, davacının davalının çalışanı olmadığını, ihale sonucu davalıya bağlı hastanenin işini almış olan firmalarda çalışmasının olduğunu, davalının bu çalışmasından sorumlu tutulamayacağını savunarak davanın reddini talep etmiştir. C)Yerel Mahkeme kararının özeti: Mahkemece, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D)Temyiz: Karar süresi içinde davalı ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. E)Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacı davalı asıl işveren T.C. Sağlık Bakanlığı Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu'nun alt işvereni nezdinde çalışırken çalıştığı alt işverenin değişmesi sonucunda ücretinde indirim yapılmıştır. Öncelikle İş Kanunu'nun 22.maddesi hükmü uyarınca işçinin buna yazılı muvafakatı yoksa ücretten indirim yapılamayacağından bu indirim hukuken geçerli olmaz. Bu bakımdan mahkemenin yeni altişvereni ücreti yeniden belirleyebileceği şeklindeki değerlendirmesi yerinde değildir. Diğer taraftan dairemizden geçen çok sayıda emsal dosyalardan bilindiği üzere ülke genelinde T.C. Sağlık Bakanlığı'nın yönlendirmesiyle yapılan ücret indirimleri sonrası işçilerle yeni ücret üzerinden yeni bireysel iş sözleşmesi imzalanmış olup ücretteki indirim bu usulle yapılmış ise hukuka uygun olduğu kabul edilmiştir. Dosyada davacı işçinin alt işveren değişimi sonrasında ücretinde indirime gidilirken davacı işçi ile yeni ücrete göre yeni bir bireysel iş sözleşmesi imzalanıp imzalanmadığı bu husus araştırılmadığıi için anlaşılamamaktadır. Mahkemece yapılacak iş hakimin davayı aydınlatma görevi kapsamında yukarıda sözü edilen araştırmayı yapıp davacı işçi ile dava dışı alt işveren arasında yeni ücrete göre yeni bir bireysel iş sözleşmesi imzalanmış ise ücrette indirimin İş Kanunu'nun 22.maddesine uygun ve geçerli olduğunu, böyle bir sözleşme imzalanmamış ve ücrette indirim işçinin rızası dışında yapılmış ise bu indirim İş Kanunu'nun 22.maddesine uygun olmadığından yapılan indirim işlemini geçersiz kabul ederek sonuca gitmektir. Eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir. F)SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.