Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2016/3615 · K. 2018/4086

11. Ceza Dairesi         2016/3615 E.  ,  2018/4086 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... için; beraat Sanık ... hakkında; baraat, mahkumiyet Sanıklar ... ve ... hakkında 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve sahte fatura kullanmak suretiyle 6 kez 213 sayılı Kanunun 359/b maddesine muhalefet suçlarından dava açılmasına rağmen; sanık ... 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından bir hüküm verilmediği anlaşılmakla, mahallinde bir hüküm kurulması mümkün görülmüştür. 1-Sanık ...'ın evinde yapılan aramada, sanıkların ortak ve yetkilisi oldukları şirkete ait faturalar tespit edildiğinden bahisle 2010, 2011, 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiası ile açılan davada; sanığın evinde ne şekilde bir arama yapıldığına dair dosya içerisinde herhangi bir belge olmadığı cihetle; sanığın matbaacı olduğunu ve diğer sanıkların istemi üzerine adlarına fatura bastığını beyanı karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi ve sanığın evinde yapılan aramanın 213 sayılı VUK'ın 142-147. maddelerinde belirlenen arama şartlarına uygun yapılıp yapılmadığının tespit edilebilmesi bakımından; sanığın, diğer sanıkların şirketi adına fatura bastırıp bastırmadığı araştırılıp, ev aramasına ilişkin arama kararı ile belgelerin dosya içerisine getirtilip, sanık hakkında sahte fatura ticareti yaptığına dair hakkında başka dava ve soruşturmalar olup olmadığı tespit edilip, varsa getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı suretleri dosya içerisine aldırılarak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması; 2-Sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturalardan 2012 yılında sanıkların ortak ve yetkilisi oldukları Yener Grup .. Ltd. Şirketi tarafından düzenlenen 7 adet faturanın dosya içerisinde mevcut olduğu, 2010, 2011, 2012 yılları sahte kullandıkları ve 2010, 2011 yılları sahte düzenledikleri iddia edilen faturalarının dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanıkların 2010, 2011 yıllarında sahte düzenledikleri, 2010, 2011 ve 2012 yıllarında sahte kullandıkları iddia olunan faturalardan, kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi, 3- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda; a) Suçlara konu olan faturaları düzenleyen ve kullanan mükellefler hakkında düzenlenmiş vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi, b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması, c) Faturaları düzenleyen ve kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması ve verilmesi konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, d) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; aa) Faturayı düzenleyen ve kullanan mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullananlara ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, bb) Daha sonra, faturaları düzenleyen mükellefler ile kullanan mükellef ve kişilerin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması, Sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ve eksik araştırma sonucu hükümler kurulması, 4-Kabule göre de; a-Sanık ... bakımından 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak ve düzenlemek suçlarından dava açıldığı halde hangi suçlardan beraat kararı verildiği belirtilmeden hüküm kurulması; b-Sanık ... bakımından ise 2010 takvim yılından verilen beraat kararının sahte fatura kullanmak mı yoksa düzenlemek suçundan mı verildiğinin belirtilmemesi; c-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.