Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2016/3677 · K. 2016/8173

10. Hukuk Dairesi         2016/3677 E.  ,  2016/8173 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :İş Mahkemesi Dava, davacının iş kazası sonucu ölen sigortalı oğlundan ölüm geliri tahsisi istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, tarafların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2-19.02.2001 tarihinde gerçekleşen iş kazası sonucu, bekar olarak yaşamını yitiren sigortalının hak sahibi annesi konumundaki davacı tarafından işbu davanın açıldığı anlaşılmaktadır. Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasa'nın 24, 99 ve 5510 sayılı Yasa'nın 97. maddeleridir. Mahkemece, davacıya, anılan yasal düzenlemelere göre ölen oğlunun sigortalılığından ölüm gelirine hak kazandığının tespitine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Ancak, sigortalının ölümü tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasa'nın “Zamanaşımı ve hakkın düşmesi” başlıklı 99. maddesi, "Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazalarıyla meslek hastalıkları ve ölüm sigortalarından hak kazanılan gelir ve aylıklar, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren beş yıl içinde istenmezse zamanaşımına uğrar. Bu durumda olanların gelir ve aylıkları yazılı istek tarihini takibeden aybaşından itibaren başlar." hükmünü içermekte ve bu madde hükmüne göre davacıya tahsis talep tarihini takip eden ay başından itibaren ölüm geliri tahsisi gerekmekte ise de, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasa'nın 97. maddesinin 1. fıkrasının “Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malûllüğü ve ölüm hallerinde bağlanması gereken gelir ve aylıkların, hakkın kazanıldığı tarihten itibaren beş yıl içinde istenmeyen kısmı zamanaşımına uğrar.” düzenlemesi karşısında, tahsis talep tarihinden geriye yönelik beş yıllık dönem içindeki ölüm gelirlerinin istenebileceği belirgin bulunmakla ve anılan Yasa'nın yürürlük tarihi de gözetildiğinde, davacının ölüm geliri başlangıç tarihinin 01.10.2008 tarihi olduğu gözetilerek karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır. SONUÇ : Hüküm fıkrasının 1 ve 2. Paragraflarının silinerek yerine “Davanın kabulü ile davacıya 01.10.2008 tarihinden itibaren 506 sayılı Yasa'nın 24. maddesi gereğince ölüm geliri bağlanması gerektiğinin tespitine,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.