Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2016/3747 · K. 2017/9450

2. Hukuk Dairesi         2016/3747 E.  ,  2017/9450 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, ortak çocuk ...'in velayeti, nafakalar ve tazminatların miktarları yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. 2-Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Mahkemece de kabul edilen ve davalı-karşı davacı erkekten kaynaklanan evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylar davacı-karşı davalı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde değildir. Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesindeki koşullar davacı-karşı davalı kadın yönünden gerçekleşmemiştir. O halde, davacı-karşı davalı kadının manevi tazminat talebinin reddine karar verilecek yerde kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır. 3- Mahkemece yapılan yargılama neticesinde tarafların müşterek çocuklarından 2009 doğumlu ...'in velayeti babaya, 2012 doğumlu Elif Naz'ın velayeti anneye verilmiştir. Velayet düzenlemesi yapılırken; göz önünde tutulması gereken temel ilke, çocuğun "Üstün Yararıdır" (Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşme m. 3 ve 6, Çocuk Haklarının Kullanılmasına ilişkin Avrupa Sözleşmesi m.12. TMK m. 339/1 ve 346/1. Çocuk Koruma Kamımı m. 4/b). Çocuğun üstün yararım belirlerken; onun bedensel, zihinsel, ruhsal, ahlaki ve toplumsal gelişiminin sağlanması amacının gözetilmesi gereklidir. Ana ve bahanın yararları; boşanmadaki kusurları, ahlaki değer yargıları, sosyal konumları gibi durumları, çocuğun üstün yararını etkilemediği ölçüde göz önünde tutulur. 24.09.2014 tarihli uzman raporunda ortak çocukların velayetlerinin anneye verilmesi gerektiği hususunda görüş bildirilmiştir. Davacı-karşı davalı annenin velayetten kaynaklanan görevlerini ihmal ettiğine dair bir delil ve olgu da bulunmamaktadır. O halde, kardeşlerin ayrılmaması ilkesi de gözetilerek ortak çocuk ...'in velayetinin davacı-karşı davalı anneye verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir. 4-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı-karşı davalı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2), (3.) ve (4.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.14.09.2017 (Prş.)