Yargıtay 23. Hukuk Dairesi · E. 2016/3802 · K. 2019/471

23. Hukuk Dairesi         2016/3802 E.  ,  2019/471 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın hak düşürücü süre yönünden reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. - K A R A R - Davacı vekili, davalılardan borçlu ... hakkında ... takibi başlatıldığını, yapılan maaş haczi taleplerinin 2. sıraya alındığını, 1. sırada diğer davalı alacaklı ...'un bulunduğunu, ...’un alacağının muvazaalı olduğunu ileri sürerek ...'un alacaklı olduğu 1.sırada yer alan ... 1.... Müdürlüğünün 2014/6394 Esas sayılı dosyasındaki alacağın muvazaalı olduğunun tespiti ile müvekkiline ait ... dosyasının 1.sıraya alınarak, yapılacak kesintilerin bu dosyaya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalılardan ... vekili, davanın reddini istemiştir. Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir. Mahkemede, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davacı alacaklının 13.03.2015 tarihinde davalının haciz tarihi ve sırasını öğrendiği, davanın 03.08.2015 tarihinde açıldığı, İİK'nın 142. maddesi uyarınca 7 günlük hak düşürücü süre içerisinde davanın açılması gerektiği, davacının 7 günlük hak düşürücü süre içerisinde dava açmadığı gerekçesiyle davanın hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava, muvazaa nedenine dayalı iptal istemine ilişkindir. İİK'nın 140/1. maddesinde ... Müdürlüğünce hangi hallerde haciz sıra cetveli düzenleneceği belirtilmiştir. İİK'nın 355. maddesi uyarınca düzenlenen ve maaş hacizleri ile ilgili yapılan sıralamanın İİK'nın 140/1. maddesinde tanımlanan sıra cetveli niteliğinde olduğundan söz edilemez. Bu bakımdan, maaş hacizlerinde İİK'nın 142/1. maddesinde düzenlenen hak düşürücü sürenin uygulanması da mümkün değildir. Sıra cetveline itiraz davalarında davalının alacağının gerçek olduğunu ispat etmek zorunda olmasına rağmen, maaş hacizlerinde üst sıralarda bulunan alacaklar aleyhine açılan davalar genel muvazaa mahiyetinde olup bu davalarda genel ispat kuralları geçerlidir. Bu durumda mahkemece, davanın süresinde açıldığının kabulü ile ispat yükü de davacıya yüklenerek uyuşmazlığın TBK'nın 19. maddesinde düzenlenmiş genel muvazaa ilkelerine uygun olarak çözümlenmesi gerekirken, davanın yasal süresinde açılmadığının kabulü ile davanın reddi doğru görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 14.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.