Yargıtay 17. Hukuk Dairesi · E. 2016/3803 · K. 2016/6742

17. Hukuk Dairesi         2016/3803 E.  ,  2016/6742 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın maddi tazminat yönünden reddine, manevi tazminat yönünden kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacı vekili, 18/02/2014 tarihinde kaldırımda yürümekte iken davalının kendisine çarparak yaraladığını, davalının Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/751 Esas sayılı dosyasında hüküm giydiğini, kendisinin hastanede bakım masraflarının olduğunu ve manevi olarak olaydan etkilendiğini beyanla fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 3.000,00 TL maddi ve 3.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 6.000,00 TL tazminatın davalıdan alınarak kendisine verilmesini talep etmiştir. Davalı, kendisinin olay günü davacıya çarptığını, ancak bu çarpmanın davacıya verdiği zararın çok az olduğunu, dikiz aynasından kontrol ettiğinde davacının ayakta olduğunu gördüğünü, bu nedenle yoluna devam ettiğini, davacının hastanede bir gün değil iki-üç saat ve kendi isteğiyle müşahade altında kaldığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, maddi tazminata ilişkin davanın reddine, manevi tazminata ilişkin davanın kısmen kabulü ile, 1.000 TL manevi tazminatın dava tarihi itibarı ile işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir. 1-Davacının manevi tazminata yönelik temyiz istemi yönünden; 6100 sayılı HMK geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL’ye çıkarılmıştır. Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verilmiş olup dava konusu olup reddedilen manevi tazminat miktarı olan 2.000 TL yönünden karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davacı tarafın temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Davacının maddi tazminata yönelik temyiz istemi yönünden; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı tarafın yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı tarafın temyiz dilekçesinin hükmün kesin olması nedeniyle REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı tarafın temyiz isteminin reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 29,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 1.6.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.