Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2016/3881 · K. 2017/5682

11. Hukuk Dairesi         2016/3881 E.  ,  2017/5682 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Hasımsız olarak görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/02/2016 tarih ve 2014/559-2016/64 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili şirketin, şirket adresi olan binanın alt katındaki bölümünü depo olarak kullandığını şirketin kanunen tutmakla yükümlü olduğu tüm evrakların (fatura, irsaliye evrakları, belge ve dökümler) bu depoda saklandığını, ancak Mersin İlindeki 07.02.2014 tarihindeki kuvvetli yağış nedeniyle söz konusu binanın alt kısmını su bastığı için şirkete ait evrakların zarar gördüğünü, davacının bu durumu 10.02.2014 tarihinde öğrendiğini, bu nedenle şirketin 2009 yılına ait ticari defter, belge, gelen giden faturalar, ihale sözleşmeleri, vergiye esas belgeler, personel özlük dosyaları, banka dekontları, genel yazışmalar vesair tüm dökümanların zayi olduğuna dair zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre toplanan delillere göre davacı tarafın iddia ettiği tarihin öncesinde ve sonrasında Mersin İlinde yağmur yağmadığı, dolayısıyla sel ve su baskınının olmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiştir. Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.