Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2016/3964 · K. 2017/9826

12. Ceza Dairesi         2016/3964 E.  ,  2017/9826 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Olay günü sürücü belgesiz sanığın, kullandığı traktör ile seyir halinde iken .... köyü girişine gelip sol tarafta bulunan köye giriş yapmak üzere sola manevra yaptığı esnada, arkasından aynı yönden ve sol şeritten gelen katılan ...'in kullandığı aracın traktörün sol arka büyük tekerlek kısmından çarpması sonucu araçta yolcu olarak bulunan ...'nin ölümüne ve katılan ...'in de vücudunda ağır (6) derecede kemik kırığı ve yüzünde sabit iz oluşacak şekilde yaralanmasına asli kusurlu şekilde neden olduğu kabul edilen olayda; suçun işleniş şekli, sanığın kusurunun ve meydana gelen zararın ağırlığı, katılanın yaralanmasının niteliği ile hak ve nesafet kuralları da gözetilerek maddede belirtilen temel cezanın alt sınırdan daha fazla uzaklaşılmak sureti ile tayin ve tespiti gerekirken, temel cezanın 3 yıl hapis olarak belirlenmesi sureti ile yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1)Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında bir gün karşılığı miktarın belirlenmesinde uygulamaya esas kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması, 2)Suç tarihi itibari ile sürücü belgesi bulunmayan sanık hakkında TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin bir yıl süre ile geri alınmasına karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının adli para cezasının belirlenmesine ilişkin üçüncü paragrafında yer alan "50/1-a" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve 52/2." ibaresinin eklenmesi, sanığın sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin yedinci paragrafın hükümden tamamen çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.