Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2016/3990 · K. 2017/5139

1. Ceza Dairesi         2016/3990 E.  ,  2017/5139 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten öldürme, suçluyu kayırma HÜKÜM : Sanık ... hakkında; TCK'nun 81/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası, Sanık ... hakkında; TCK'nun 283/1, 62, 50/1-a, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca 3000 TL adli para cezası. TÜRK MİLLETİ ADINA 1-Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, sanık ...’ın maktul ...’ı kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle; Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama kanuna aykırı ise de; Bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının mahsus bölümlerinde yer alan TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 2-Sanık ... hakkında suçluyu kayırma suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde ; Maktul ve sanık ile aynı otelde çalışan sanık ...’in olay günü maktulün odasından kanlar içerisinde ve yaralı olarak kaçarken gördüğü Mahir’in yarasına pansuman yaptıktan sonra peşinden gittiği, olayın ne şekilde gerçekleştiğini bilmeden sadece insani amaçla yaralı arkadaşına yardım ettiği ve şok içerisinde olan sanık ...’i sakinleştirdikten sonra teslim edeceğine dair savunmalarının aksine cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak ve kesin deliller bulunmadığı gözetilmeksizin; sanığın Mahir’i doktora götürmeyip yarasına müdahale etmek ve kaçmak için havanın iyice kararmasını beklemek şeklindeki davranışlarının yardım etme iradesini gösterdiğine dair varsayıma dayanan gerekçelerle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmiş olması; Kabule göre de; Sanık hakkında sonuç ceza olarak adli para cezasına hükmedilmesine rağmen TCK'nun 53. maddesinin uygulanması, Yasaya aykırı olup; sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 18/12/2017 gününde oybirliği ile karar verildi. 18/12/2017 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'in yokluğunda 21/12/2017 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.