Yargıtay 21. Ceza Dairesi · E. 2016/4307 · K. 2016/5913

21. Ceza Dairesi         2016/4307 E.  ,  2016/5913 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkumiyet Sanık ...’ın sorgusunda beyan ettiği adrese gönderilen hükmün tebliğ edilemeden iade edilmesi üzerine MERNİS adresine Tebligat Kanununun 21. maddesi uyarınca tebliğ edilmesi gerekirken, iade edilen önceki adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebliğin usulsüz olduğunun kabulü ile, sanığın 02.01.2013 tarihinde öğrenme üzerine yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek tebliğnamedeki (1) nolu düşünceye iştirak edilmemiştir. Defter belge gizleme suçu yönünden suç tarihinin defter belgelerin ibrazı için verilen sürenin bitimini izleyen gün olduğu cihetle, isteme yazısının 29.08.2006 tarihinde yapıldığı ve suç tarihinin de 14.09.2006 olduğu sahte fatura düzenleme suçu yönünden ise; faturaların en son düzenlenme tarihi olan 31.12.2005 ve 31.03.2006 olduğu mahallinde mahkemesince düzeltilmesi mümkün olduğu görülmüş, her takvim yılında birden fazla fatura düzenlenmesi eylemlerinin kendi içerisinde zincirleme suç oluşturacağı cihetle; sanığın aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte belge düzenlemesi nedeniyle cezanın TCK 43. maddesi gereğince arttırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. I-...'nın "defter-belge gizlemek" suçundan, ... ve ...'nın "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından mahkumiyetlerine dair hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıkların görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle; T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk, Bozmayı gerektirmiş ise de yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların çıkartılması ile yerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" ibaresi eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, II- ...'in, "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçundan mahkumiyetine dair hükme yönelik itirazına gelince; Gerek şirket ana sözleşmesinden, gerek 30/10/2006 tarih ve VDNR-2006-1718/54 sayılı Vergi Tekniği raporundan şirket müdürünün ... olduğunun anlaşılması, sanığın savunmasında, şirketteki ortaklığının kağıt üzerinde olduğunu, gayri resmi eşi ...'nın şirket işleri ile ilgilendiğini, kendisinin ev hanımı olduğunu beyan etmesi, sanık ...'nın da benzer şekilde şirketin ortaklarından ve aynı zamanda söz konusu şirketin mesul müdürü olduğunu, gayri resmi eşi ve çocuklarının annesi olan ...'in şirket işleri ile ilgilenmediğini beyan etmesi karşısında; suç ve suçlu arasındaki illiyet bağı ile temsil yetkisinin bölüşümündeki ağırlık ve sınırlar araştırılıp suçun ayrıntısını bilen ve oluşumunda rolü olan sanık/sanıkların sorumlulukları belirlenmeden, söz konusu sahte fatura düzenleme eylemi ile sanık arasında nasıl bir irtibat kurulduğu karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi, Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.