Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2016/4505 · K. 2018/11153

2. Ceza Dairesi         2016/4505 E.  ,  2018/11153 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Müştekinin beyanı, kolluk tarafından düzenlenen 24/02/2014 tarihli tutanak ve dosya içeriğine göre, sanıkların müştekiye ait apartman girişine bırakılan bebek arabasını çaldıktan sonra, sanık ...'nın annesinin kendisine ait olan ancak sanıkların birlikte kaldığı ikamette müştekiye ait bebek arabasının da arasında olduğu suç eşyaları olduğuna dair ihbarı üzerine, bahse konu ikamette yapılan aramada, suça konu bebek arabasının bulunarak müştekiye hasarsız bir şekilde teslim edildiğinin anlaşılması karşısında, zararın soruşturma aşamasında tamamen giderildiği somut olayda sanıkların zarar tazminine açıkça bir karşı duruşlarının bulunmaması nedeniyle sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 2-Tekerrür uygulamasına esas alınan Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/10/2013 gün ve 2013/243 Esas, 2013/406 Karar sayılı ilamındaki mahkûmiyetin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 18/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesi uyarınca ve anılan madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" karar verileceğinin öngörülmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının kabulünde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, 11/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.