Yargıtay 20. Hukuk Dairesi · E. 2016/4710 · K. 2016/8874

20. Hukuk Dairesi         2016/4710 E.  ,  2016/8874 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi Taraflar arasındaki alacak davasında ... 11. Asliye Hukuk ve ... 5. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü: - K A R A R - Dava, gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi ile tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir. ... 11. Asliye hukuk Mahkemesi, taraflar arasında imzalanan sözleşme bir tüketici işlemi olup tüketici işlemleri ile ilgili davaya bakma görevinin Tüketici Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik karar vermiştir. ... 5. Tüketici Mahkemesi ise kat karşılığı inşaat sözleşmelerinin 6502 sayılı Kanun kapsamında kalmadığı ve davanın HMK'nın 2. maddesi uyarınca genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemelerinde görülüp sonuçlandırılması gerektiği gerekçesiyle karşı görevsizlik kararı vermiştir. Somut olayda davacı vekili, davalılardan ... ile müvekkili arasında kat karşılığı inşaat ve gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi ile arsaları üzerine inşaat yapılması konusunda anlaşıldığını, müvekkiline ait olması gereken bağımsız bölümle ilgili hiçbir faaliyet yapılmadığını, davalı ile yaptıkları sözleşmeyi tek taraflı olarak feshettiklerini, davalı tarafından kendisine gönderilen ihtarname ile aralarında yaptıkları sözleşmenin tüm hak ve vecibeleriyle birlikte diğer davalı kooperatife devrettiğinin öğrenildiğini, ayrıca tapularının da kooperatife devrinin gerçekleştiğini, davalının sözleşme şartlarına uymaması nedeniyle mağdur olduklarını, bu nedenlerle aralarında kat karşılığı inşaat sözleşmesinin feshine, davalı kooperatif adına yolsuz tescil nedeniyle eksik yazılan hisselerin tespiti ile tapularının iptaline, davacı adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir. 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Kanunun 3. maddesi (I) bendinde "gerçek veya tüzel kişilerle tüketiciler arasında kurulan eser sözleşmelerini tüketici işlemi kapsamına almıştır. Kanunun 73/1. maddesi ise tüketici işlemlerinden doğan davalarda tüketici mahkemelerinin görevli olduğu belirlenmiştir. 6502 sayılı Kanunun 3. maddesi gerekçesinde eser sözleşmelerinin kanun kapsamına alınmasına ilişkin herhangi bir açıklama getirilmemiştir. Ancak kanunun sistematiği nazara alındığında kanunda zikredilen eser sözleşmelerinden kastın; ticari ve mesleki olmayan amaçlarla, salt kişisel ihtiyaçları için kullanma ve tüketme amacıyla gerçek ve tüzel kişi ile tüketici arasında yapılan eser sözleşmeleri olduğu anlaşılmaktadır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri 818 sayılı BK'nın 155 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türüdür. Bu sözleşmelerin bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı yüklenicidir. Bu tür sözleşmelerde arsa sahibinin Tüketici Kanununda 3/k maddesindeki tüketici tanımına uymadığı anlaşılmaktadır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi açısından güdülen amaç kullanmak için konut edinmek değil arsasını değerlendirmektir. Bu nedenle arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü saikin 6502 sayılı Kanunda tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerine konu işin üst düzey teknolojiyi gerektirmesi, sözleşme kapsamında taşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmelerinin de bulunduğu nazara alındığında 6502 sayılı Kanunda kanun koyucunun salt kullanma ve tüketme amacına yönelik mutfak, dolap yaptırmak araç tamiri yapmak gibi dar kapsamlı eser sözleşmelerini kastettiği, arsa karşılığı inşaat sözleşmelerinin ise bu kapsamda olmadığının kabulü gerekir. Bu durumda eldeki davada uyuşmazlık 6502 sayılı Kanun kapsamında kalmadığından, davanın HMK'nın 2. maddesi uyarınca genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 11. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13/10/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.