Yargıtay 14. Ceza Dairesi · E. 2016/4761 · K. 2016/5808

14. Ceza Dairesi         2016/4761 E.  ,  2016/5808 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Dosya içeriğine göre, suça sürüklenen çocuğun eylemlerini mağdurenin rızası dışında gerçekleştirdiğine yönelik dosyada her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin bir suç işleme kararının icrası kapsamında 27.09.2014 tarihi ile yaklaşık üç-dört yıl öncesi arasında gerçekleştiği, bu itibarla, suç vasfının, mağdurenin onbeş yaşını doldurduğu tarih olan 25.04.2014 gününe kadarki onbeş yaşından küçük olduğu dönem için mağdurenin ruh sağlığının bozulması da dikkate alınarak lehe olan 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu, 25.04.2014 ile 6545 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 28.06.2014 tarihi arasındaki dönem için reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu, 28.06.2014'den 27.09.2014 tarihine kadar olan dönem de ise 6545 sayılı Kanunla değişik reşit olmayanla evlenme yasağı bulunan kişiler arasında cinsel ilişki suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk hakkında cezası daha ağır olan, 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki zincirleme olarak beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 103/2, 103/3, 103/6, 43/1. maddelerine göre cezalandırılması yerine yazılı şekilde hüküm kurulması, Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.