Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2016/4815 · K. 2017/1201

11. Ceza Dairesi         2016/4815 E.  ,  2017/1201 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet HÜKÜM : Beraat 1- Sanıklar hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "2004 takvim yılında vergi usul kanununa aykırılık" suçunun yasada gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerekirken yargılamaya devamla beraat hükmü verilmesi, Yasaya aykırı olduğundan, hükmün sair yönleri incelenmeksizin CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 2- Sanıklar hakkında 2005 yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde ; Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, maddi gerçeğin, lehe yasanın ve zamanaşımı süresinin kuşkuya yer vermeyecek biçimde tespiti bakımından adli emanetin 2009/2571 sırasında kayıtlı faturalar incelenerek gerekirse 2005 yılına ait faturalar ilgili vergi dairesinden istenerek, düzenlenen en son fatura tarihi de belirlenip, sanıkların yetkilisi göründükleri ... Reklam Organizasyon Mat. Bil. Mal. San. Ve Tic.Ltd. Şti'nin 2005 takvim yıllında gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasında bulunmaksızın sahte faturalar düzenlediğinin iddia olunması, sanıkların, şirket ile ilgilerinin bulunmadığını iş müracaatında bulundukları sırada kendilerinden alınan ve imzalatılan belgelerle şirkette yetkili görünmelerinin sağlanmış olabileceklerini beyan etmeleri, davanın dayanağını oluşturan Vergi Tekniği ve Suçu Raporlarında söz konusu şirketin bilinen adreslerinde bulunmadığı, tanınmadığı, faaliyette olduğuna dair hiçbir verinin bulunmadığının anlaşılması ve 2005 yılında bir kısım mükelleflerin sanıkların yetkilisi olduğu şirketten mal ve hizmet satın aldığının belirlenmesi karşısında; sanık savunmalarında ve tanık beyanlarında adı geçen ... isimli şahıs tanık sıfatıyla celbedilip dinlenerek, sahte olduğu iddia olunan faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılıp, yapılmış ise haklarında düzenlenen vergi inceleme ve sair raporların onaylı suretleri getirtilerek incelenmesi, kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde dava dosyasına intikalinin sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi ve bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması, gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanıkları tanıyıp tanımadıkları saptanarak, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması, Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.