Yargıtay 18. Ceza Dairesi · E. 2016/4857 · K. 2018/4567

18. Ceza Dairesi         2016/4857 E.  ,  2018/4567 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜM : Mahkumiyet KARAR Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve sanığın tebligat tarihinde askerlik görevini yapmakta olduğu anlaşıldığından temyizin süresinde olduğu kabul edilerek, dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, olay esnasında, sanığın görevli polislerce yakalanması üzerine önce hakkında aynı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanığın babasının görevi yaptırmamak için direndiği, sanığın bu esnada görevlilerinin elinden kaçtığı ancak, babasının yakaladığını görüp geri döndüğü ve bu sefer de sanığın görevi yaptırmamak için direndiğinin anlaşılması karşısında, sanık ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer sanığın görevi yaptırmamak için ayrı ayrı direndikleri, bu halde TCK'nın 265/3. maddesinin uygulanmamasında bir aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede; Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, TCK’nın 58. maddesi tatbik edilmemiş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı, Sanık hakkında hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin 1 ilâ 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde infaz evresinde re'sen uygulanması mümkün görüldüğünden bozmayı gerektirmediği, Anlaşıldığından, sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnamedeki isteme uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 29/03/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.