Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2016/4878 · K. 2018/1913

11. Ceza Dairesi         2016/4878 E.  ,  2018/1913 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet HÜKÜM : Beraat Sanık hakkında "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullandığı" iddiası ile açılan kamu davasında; 2005 yılında kullanılan en son faturanın 28.10.2005, 2006 yılında en son kullanılan faturanın 29.12.2006 tarihli olması ve suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılmış olmaları nedeniyle, suç tarihlerinin “21.11.2005” ve “21.01.2007” olacağından, gerekçeli karar başlığında "2005" ve “2006” olarak yanlış yazılan suç tarihlerinin, mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. I. Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında verilen beraat kararına karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, II. Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında verilen beraat kararına karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; ....... San ve Tic. Ltd. Şti.’nin müdürü olan sanığın, ... ... ... Yağlar Yedek Parça Lastik ve Nakliye Ltd. Şti. tarafından düzenlenen toplam 864.890 lira bedelli sahte faturaları KDV indiriminde kullandığının iddia edildiği olayda; sanık ile vergi denetmeni tarafından tutulan 27.10.2010 tarihli tutanak içeriğine göre, sanığın, adı geçen şirkete nakit ödeme yaptıklarını, malların nakliyesi de bu firma tarafından gerçekleştirildiğinden elinde mal nakliyesine ilişkin bir belge bulunmadığını beyan etmesi, suça konu faturaları düzenleyen şirket ile aralarındaki para hareketinin varlığını ispat edecek nitelikte fatura bedellerinin ödenmesi ile ilgili kasa fişi, çek, banka makbuzu, hesap ekstresi, PTT alındı makbuzu gibi ödemeye ilişkin belgelere rastlanmadığı gibi mal hareketinin varlığını ispat edecek, faturalarda yazılı malların teslimi konusunda düzenlenmiş taşıma veya sevk irsaliyelerinin de bulunmadığı, suça konu faturaları düzenleyen şirket hakkında vergi incelemesi sonucunda düzenlenen vergi tekniği ve vergi suçu raporlarına göre kuruluş amacına uygun herhangi bir faaliyetinin bulunmadığının, düzenledikleri tüm faturaların sahte olduğunun belirlendiği, UYAP'tan yapılan sorgulamada ...... Lastik ve Nakliye Ltd. Şti. yetkilisi hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan davada cezalandırılmasına karar verildiği ve Dairemizin 27.09.2017 tarih, 2017/8067 Esas, 2017/5974 Karar sayılı kararı ile şirket yetkilisi ... ...’ın, sigorta işlemleri için kimliğini alan kişilerin kendi adına bilgisi dışında şirket kurduklarını savunması nedeniyle suça konu faturaların ... ... tarafından düzenlenip düzenlenmediğinin tespiti gerektiğinden bahisle bozulduğunun anlaşılması karşısında; bu şirket tarafından düzenlenmiş görünen faturaların gerçek bir mal ve hizmet alım satımına ilişkin olması mümkün olmayıp sahteliklerinin sabit kabul edilmesinde zorunluluk bulunduğu, sahte fatura kullanmak suçunun tüm unsurları ile oluştuğu gözetilmeden sanığın mahkumiyeti yerine dosya kapsamıyla örtüşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi, Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.