Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2016/4887 · K. 2017/2349

11. Ceza Dairesi         2016/4887 E.  ,  2017/2349 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet HÜKÜM : Mahkumiyet 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara vaki itirazın merciince kabulü ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılması üzerine, zamanaşımı süresinde mahallinde bir karar verileceği öngörülmekle, sanık müdafiinin temyi itirazlarının, sanık hakkında 2005-2006 yıllarında işlediği iddia olunan Vergi Usul Kanununa aykırılık suçlarından kurulan hükümlere münhasır olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede; Gerekçeli karar başlığında sehven "2005-2006" olarak yazılmış olan suç tarihinin takvim yılları itibari ile son düzenlenen fatura tarihleri olan "29.12.2005 - 24.02.2006” olarak düzeltilmesi olanaklı görülmüştür. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-Sanık hakkında “2005 ve 2006” takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından açılan davada mütalaanın da ilgili yıllarda “ sahte fatura düzenlemek” suçlarına ilişkin olduğu da gözetildiğinde 5271 sayılı CMK.nun 225.m (1412 sayılı CMUK'nun 257) maddesi uyarınca hükmün konusu iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, “2005, 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak ” suçlarından açılmış bir dava bulunmadığı, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden iddianame dışına çıkılarak sahte fatura kullanma suçundan yazılı şekilde hüküm tesisi, 2-Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, faturaların incelenmediği ve dosya içine konulmadığı görülmekle, emanette bulunan ve bilirkişi raporlarında incelenen suça konu yıllara ait faturaların her takvim yılı için kanaat oluşturacak sayıda aslı ya da onaylı suretinin zorunlu bilgileri içerip içermediği yönünden incelenmesi ve denetime imkan verecek şekilde dosya arasında bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.