Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2016/4936 · K. 2019/5554

1. Ceza Dairesi         2016/4936 E.  ,  2019/5554 K. "İçtihat Metni" (KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ) Muhtelif suçlardan almış olduğu cezalarının, Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 27/08/2013 tarihli ve 2013/113 değişik iş sayılı içtima kararıyla, 2 yıl 11 ay hapis cezasına hükümlü ...’in cezasının infazı sırasında, firar eyleminden dolayı kapalı ceza infaz kurumuna iadesine dair, Tekirdağ Açık Ceza infaz Kurumu Müdürlüğünün 07/08/2014 tarihli ve 2014/2032 sayılı kararına hükümlünün itirazı üzerine, söz konusu kararın iptaline ilişkin, Tekirdağ 2. İnfaz Hâkimliğinin 19/09/2014 tarihli ve 2014/1243 esas, 2014/1399 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/10/2014 tarihli ve 2014/1603 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak; Dosya kapsamına göre, 5275 sayılı Kanun'un 44/3-1 maddesinde firar fiiline hücreye koyma disiplin cezasını öngören düzenleme ile aynı Kanun'un 14/4. maddesinde yer alan "Açık ceza infaz kurumunda bulunan hükümlülerden kınamadan başka bir disiplin cezası alanlar.....kurum yönetim kurulunun kararı ile kapalı ceza infaz kurumlarına geri gönderilirler. Bu karar, infaz hâkiminin onayına sunulur." şeklindeki düzenleme ve yine Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliği'nin 12/1-b maddesinde yer alan "Açık kurumlarda cezası infaz edilmekte olan hükümlülerden........b) firar edenlerin.....kurum yönetim kurulu kararı ile kapalı kurumlara iade edilir ve bu karar derhâl infaz hâkimliğinin onayına sunulur." şeklindeki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, bu hükümlerin infazı devam etmekte olan (infazı sırasında firar edilen) ilâm ya da ilamların yanı sıra sair ilamları da kapsadığı, firar eylemine konu ilam ile sınırlı tutulmaması gerektiği, sonraki tarihlerde infazına başlanılan veya başlanılacak olan diğer ilamların infazı için de açık infaz kurumuna ayrılmaya engel teşkil ettiği cihetle, merciince belirtilen sebeplere istinaden itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 22/01/2015 gün ve 94660652-105-59-11680-2014-1973/5258 sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtayİnfaz dosyasının incelenmesinde; hükümlü ... hakkında Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesince 2006 yılında verilen ve kesinleşen toplam 8 yıl 24 ay hapis cezasının infazına 08.08.2007 tarihinde başlandığı, şartla tahliye tarihinin 15.11.2009 olarak tespit edildiği, hükümlünün açık ceza infaz kurumunda cezasını infaz ettiği sırada 17.08.2008 tarihinde firar ettiği, 12.09.2008 tarihinde yakalanan hükümlünün kapalı ceza infaz kurumunda cezasını infaz ettiği sırada Malkara Asliye Ceza Mahkemesince verilen 6 ay hapis cezasının da kesinleşerek gelmesi üzerine 8 yıl 24 ay hapis cezası ve ödenmeyen adli para cezasından çevrilme 3 gün hapis cezasının 8 yıl 30 ay 3 gün hapis cezası olarak toplanmasına karar verildiği ve şartla tahliye tarihinin 13.10.2012, bihakkın tahliye tarihinin ise 28.05.2016 olarak tespit edildiği, hükümlünün Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesinin 09.10.2012 tarihli ve 2012/1237 değişik iş sayılı kararı ile 13.10.2012 tarihinde şartla tahliyesine karar verildiği anlaşılmıştır. Şartla tahliye edilen hükümlü ...'in, Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 02.10.2012 tarihli ve 2011/225 esas, 2012/150 karar sayılı ilamı ile 04.05.2011 tarihinde işlemiş olduğu infaz kurumuna yasak eşya sokmak suçundan almış olduğu 2 yıl 6 ay hapis ve Muratlı Sulh Ceza Mahkemesinin 03.03.2009 tarihli ve 2008/155 esas, 2009/27 karar sayılı ilamı ile 17.08.2008 tarihinde işlemiş olduğu ceza infaz kurumundan firar etmek suçundan almış olduğu 5 ay hapis cezasının Cumhuriyet Savcılığının istemi üzerine Vezirköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 27.08.2013 tarihli ve 2013/113 değişik iş sayılı kararı ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 99 ve 101. maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası olarak toplanmasına karar verildiği, 2 yıl 11 ay hapis cezasının infazı amacıyla 29.07.2013 tarihinde kapalı ceza infaz kurumuna alınan hükümlü hakkında infaza konu cezaları ile ilgili olarak düzenlenen müddetnameye göre şartla tahliye tarihinin 02.10.2015, bihakkın tahliye tarihinin ise 23.06.2016 olarak tespit edildiği, hükümlünün 05.03.2014 tarihinde açık ceza infaz kurumuna ayrılmasına karar verildiği, Hükümlünün Tekirdağ Açık Ceza İnfaz Kurumunda cezasını infaz ettiği sırada İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 07.08.2014 tarihli ve 2014/2032 karar sayılı kararıyla “Hükümlünün infaz dosyasının incelenmesinde, 17.08.2008 tarihinde Açık Ceza İnfaz Kurumundan başka bir suçtan almış olduğu mahkumiyet hükmünün infazı sırasında firar ettiği daha sonra yakalanıp kapalı ceza infaz kurumuna alındığı ve cezasını infaz ederek şartla tahliye edildiği ve başka bir cezası nedeniyle yakalanınca daha önceki firar eylemi nedeniyle disiplin soruşturması başlatıldığı ve hücre cezası verildiği, ancak daha sonra kaldırıldığı ve Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılmasına karar verilmiş ise de hükümlünün daha önce başka bir suçtan almış olduğu cezasını Açık Ceza İnfaz Kurumunda infaz ederken firar etmesi nedeniyle Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 8. maddesinin 1. fıkrasının e bendinden atıfla aynı Yönetmeliğinin 12. maddesinin 1. fıkrasının b bendi gereğince kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verildiği anlaşılmakla; Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin kanun yararına bozmaya konu edilen kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan Açık kuruma ayrılamayacak hükümlüler başlıklı 8. maddesinin 1. fıkrasının e bendindeki “Eğitimevleri hariç kapalı veya açık kurumlardan firar edenler açık kurumlara ayrılamaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alındığında Cumhuriyet Savcılığının itirazının kabulü yerine reddine dair verilen kararda isabet görülmediğinden kanun yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir. Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/10/2014 tarihli ve 2014/1603 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.