Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2016/5008 · K. 2017/1185

11. Ceza Dairesi         2016/5008 E.  ,  2017/1185 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet HÜKÜM : 2003 ve 2004 takvim yılları için: Ortadan kaldırma 2005 takvim yılı için: Mahkumiyet 1.Sanık hakkında "2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçlarından verilen zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma kararlarına karşı sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde; Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, derhal beraat kararı verilebilecek haller dışında zamanaşımı nedeniyle verilen ortadan kaldırma kararlarına karşı sanığın temyizde hukuki yararı olmadığından, vaki temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 2.Sanık hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan verilen mahkûmiyet kararına karşı sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde ise; Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, sanık hakkında Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27.06.2008 tarih ve 2008/28704 Esas sayılı iddianamesi ile vergi dairesi mütalaası ve ekindeki vergi suçu raporuna uygun olarak "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kamu davası açıldığı, sahte fatura düzenlemek ve kullanmak eylemlerinin birbirinden bağımsız ayrı suçları oluşturduğu, sahte fatura kullanmak suçu ile ilgili 213 sayılı Kanunun 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa alınmadan dava açılıp karar verilmesi yasaya aykırı ise de zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu cihetle; En son matrahlı KDV beyanname tarihi Mart 2005 olup, daha sonraki aylarda düzenlenmiş fatura tespit edilemediği gözetildiğinde, suç tarihinin 01.06.2005'ten önce olacağı, bu halde de 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı Yasa'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 20.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.