Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2016/5253 · K. 2017/6914

11. Hukuk Dairesi         2016/5253 E.  ,  2017/6914 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ... 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada ... 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/12/2015 tarih ve 2013/113-2015/244 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, oyuncu olan müvekkilinin rol aldığı reklam filmlerinin sadece yurt içinde bir yıl süreli gösterimleri için izin verildiği halde davalı tarafından filmlerin uydu kanalları yoluyla yurt dışında gösterildiği gibi, yurt içindeki gösteriminin de devam ettiğini ileri sürerek, tecavüzün ref'i, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000 TL manevi tazminatın ve sözleşme yapılması halinde ödenmesi gereken bedelin 3 katından az olmamak üzere tespit edilecek miktarın maddi tazminat olarak faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, zamanaşımı def’i ve husumet itirazında bulunmuş, taraflar arasında herhangi bir sözleşme bulunmayıp, hakların kendisine devredilmediğini, müvekkilinin sadece prodüksiyon şirketi olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sözleşme ilişkisi nedeniyle zamanaşımının dolmadığı, filmin çekim tarihi 2006 yılından 6 yıl sonrada uydu yayın yaptığı için çok sayıda ülkede izlenen bir kanalda yayınlandığının kanıtlanması, diğer yurt dışı kullanımların aradan geçen zaman nedeniyle teminindeki güçlük de dikkate alınarak TBK’nın 50 ve 51 m. gereğince bilirkişice bulunan tazminatın hüküm altına alındığı, reklam filminin davalı tarafından gerçekleştirilmesi ve şifahi sözleşmenin davalıyla yapılması nedeniyle reklam ajansına tesliminden sonraki dönemde gerçekleşen hukuka aykırı kullanımlardan davalının diğer kullanıcılarla birlikte müteselsilen sorumlu olduğu, davacının oyunculuk karşılığı aldığı paranın devrettiği hangi kullanımlar karşılığı olduğunu ve saklı tuttuğu hakları kanıtlayamamakla beraber filmin çekiminden 6 yıl gibi uzun süre sonra reklamın bir tv kanalında yayınlanması nedeniyle davacının gerçekleşen yayın nedeniyle tazminat isteme hakkının bulunduğu, davacının muvafakatı ile çekilip kamuya sunulan reklam filminin yeniden yayını nedeniyle davacının manevi haklarının ihlal edildiği kanıtlanmadığından manevi tazminata ilişkin talebin reddi gerektiği, 2012 yılından sonra devam eden tecavüzler ispatlanmadığından filmin davalının filmi verdiği kişilerce kullanıldığı ve onlar da davada taraf olmadığından ref’e ilişkin talebin de reddi gerektiği gerekçesiyle, 4.375 TL maddi tazminatın 08/04/2013 tarihinden itibaren faiziyle davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemlerin ise, reddine karar verilmiştir. Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. 1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, haksız eylem devam ettiği sürece zamanaşımının işlemeyecek olmasına, davalı tarafın 5846 sayılı FSEK 80. maddesi kapsamında film yapımcısı sıfatı bulunmasına ve istisna akdi kapsamında çekimini yaptığı dava konusu reklam filmlerinin yayın hakkını reklam konusu ürünü piyasaya sunan şirkete devri ile ilgili yazılı sözleşme sunulamaması ve bu kapsamda da reklam filminin yayın süresi konusunda ispat külfetinin davalıda bulunmasına, davalı eyleminin FSEK 80/1-a (1) bendi kapsamında manevi hak ihlali oluşturduğunun ve eylemin devam ettiğinin kanıtlanamamasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2- Ancak, mahkemece davacının icracı sanatçı olduğu tüm reklam filmlerinin çekiminin gerçekleştirildiği ve 1 yıllık yayın süresini aşan 5 yıl boyunca izinsiz gösterildiği kabul edilerek BK'nın 50. ve 51. maddeleri gereğince telif tazminatına hükmedilmiş ise de, sözleşme dışındaki izinsiz gösterim süresini ispat külfeti davacı taraftadır. Bu kapsamda yapılan araştırmada dava konusu reklam filmlerinin Avrupa'da ''Euro Star'' adlı TV kanalında 01.10-31.10.2012 tarihleri arasında yayınlandığı bildirilmiştir. Bu durumda, davacının icracı sanatçı olarak izinsiz gösterim nedeniyle talep edebileceği telif tazminatının ancak ihlalin kanıtlandığı söz konusu süreler dikkate alınarak tespiti gerekirken 5 yıllık kullanım karşılığına hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir. 3- Öte yandan, davalı eyleminin icracı sanatçısı olduğu reklam filmlerinin sözleşme ile kararlaştırılan süre dışında izinsiz olarak gösteriminin 5846 sayılı FSEK 68. maddesi kapsamında ihlal oluşturduğu belirlenmesine karşın, anılan madde hükmü uyarınca telif tazminatının 3 katı oranında talepte bulunulduğu halde anılan talep hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi de doğru olmamış, davacı yararına bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 05/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.