Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2016/5260 · K. 2016/6936

11. Ceza Dairesi         2016/5260 E.  ,  2016/6936 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet HÜKÜM : Mahkumiyet 1-5271 sayılı CMK.nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, 25.04.2011 tarihli iddaname ile 2005, 2006, 2007 takvim yıllarında düzenlenen tüm faturaların sahte olduğu iddası ile bahse konu takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından dava açıldığı halde, muhteviyatı itibariyle sahte belge ve fatura kullanmak, düzenlemek ile sahte fatura kullanmak, düzenlemek suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden, gerekçeli kararda muhteviyatı itibariyle sahte belge ve fatura kullanmak ile düzenlemek suçlarının da değerlendirilip hükmün karıştırılması ve hüküm fıkralarında hangi eylem nedeniyle ceza verildiğine dair herhangi bir açıklama yazılmamaması, 2- Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında dosya içine faturaların konulmadığı görülmekle; suça konu faturaların onaylı suretleri getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, tüm bu araştırmaların sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi, Kabule göre de; 3- Kartal Cumhuriyet Başsavcılığının 25.04.2011 tarihli iddianamesinde sanık hakkında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarından 231 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1 ve 5237 sayılı TCK'nun 43. maddeleri uyarınca cezalandırılması talep edildiği halde, sanığa ek savunma hakkı tanınmayarak 231 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1. maddesinin 3 kez uygulanması suretiyle CMK'nun 226. maddesine muhalefet edilmesi, yasaya aykırı, 4- Kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan ve kazanılmış hakka konu edilemeyen 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 12.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.