Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2016/556 · K. 2019/9602

9. Hukuk Dairesi         2016/556 E.  ,  2019/9602 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davacı davalı işverene ait otelde aşçıbaşı olarak 01.02.2002-30.11.2011 tarihleri arasında çalıştığını, sigortasının geç başlatıldığını, ücretinin süresinde ve tam olarak ödenmemesi sebepleriyle iş akdini haklı nedenle feshettiklerini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının Eylül 2007’de sigortalı olarak çalışmaya başladığını, 01.02.2002-Eylül 2007 arasında komi ve mutfak işlerinde hafta sonlarında işe yardımcı olduğunu, davacının 2007 sonrasında Türk vatandaşı olduğunu; davacının kışın 09:00 - 16:00 arasında, yazın 08:00 - 20:00 arasında çalıştığını, hafta sonu izinlerini ve yıllık izinlerini kullandığını, davacıya ücretlerinin icra dosyasına ödenmiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece; davacın hak ettiği fazla mesai ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarından karineye dayalı makul indirim (taktiri indirim) yapılarak dava dilekçesinde istenen miktarlar için dava tarihinden, ıslahla artırılan kısımlar için ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, dava dilekçesinde istenen miktarlar üzerinden ayrıca karineye dayalı makul indirim yapılması hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK’nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 3 ve 4 numaralı bentlerinin hükümden çıkartılarak, yerlerine; “3- Bilirkişi tarafından hesaplanan 40.198,67 TL. net fazla çalışma alacağının % 25 oranında karineye dayalı makul indirim (taktiri indirim) yapılarak belirlenen 30.149,00 TL. net fazla çalışma ücretinden 5.000,00 TL. sinin dava tarihi olan 27/09/2012 tarihinden, kalan 25.149,00 TL. sinin ıslah tarihi olan 21/05/2015 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte, 4- Bilirkişi tarafından hesaplanan 10.106,74 TL. net hafta tatili ücretinden % 25 oranında karineye dayalı makul indirim (taktiri indirim) yapılarak belirlenen 7.580,05 TL. sinden 100,00 TL. sinin dava tarihi olan 27/09/2012 tarihinden, kalan 7.480,05 TL. sinin ıslah tarihi olan 21/05/2015 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24/04/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.