Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2016/5594 · K. 2018/250

1. Ceza Dairesi         2016/5594 E.  ,  2018/250 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : İnsan öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : 5237 sayılı Yasanın 82/1-e, 35/2, 29/1, 31/3, 62/1, 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 7 ay 10 gün hapis cezası, TÜRK MİLLETİ ADINA Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ...’un mağdur ...’ı nitelikli öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, yaş küçüklüğüne, tahrike ve takdire ilişen cezaları azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yasal savunmaya yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 2659 sayılı Adli Tıp Kanununun İhtisas Kurullarının Görevleri başlıklı 16. maddesi ile "cezai ehliyet veya bunu kaldıran veya hafifleten sebepler ile hukuki ehliyetin tespiti hakkında bilimsel ve teknik görüşlerini bildirmek" görev ve yetkisinin Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kuruluna verildiği, aynı Kanunun 18. maddesi ile Gözlem İhtisas Dairesinin görevinin, "mahkemeler ve hakimlerce gözleme tabi tutulmasına karar verilenleri gözleme tabi tutmak ve gözlem sonucunu bir raporla tespit etmek" olduğu hususunun düzenlendiği anlaşılmakla; Oluşa ve dosya kapsamına göre, Dairemizin 02.12.2013 tarih 2013/4558 Esas ve 2013/7187 Karar sayılı ilamı ile; “28.02.2011 tarihli sosyal inceleme raporunda sanığın mental ve bilişsel yönden hafif düzeyde yetersizlik yaşadığı ve olaya ilişkin içgörüsünün yeterince gelişmediğinin bildirilmesi, Bakırköy Prof. Dr. Mashar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin bila tarihli yazısında da, sanığın, donuk S/2 zeka düzeyinde olduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın öncelikle Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesinde müşahade altına alındıktan sonra Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulundan 5237 sayılı TCK'nun 32. maddesi kapsamında rapor alınması, raporlar arasında çelişki bulunduğu takdirde, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor alınmak suretiyle, çelişki giderildikten sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekir” denilmek suretiyle kararın bozulduğu, ancak bozma kararının gereği yapılmayarak, suça sürüklenen çocuk gözlem altına alınmaksızın, yapılan muayene sonucu Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen rapor ile yetinilerek eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 24/01/2018 günü oybirliği ile karar verildi.