Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2016/5715 · K. 2016/11183

2. Ceza Dairesi         2016/5715 E.  ,  2016/11183 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ... SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: A- Suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazlarının incelenmesinde; 5271 sayılı CMK'nın 42.maddesinin 1. fıkrasında, “süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün temyizi aşamasında temyiz talebi ile birlikte ileri sürülen eski hale getirme istemi hakkında da Dairemizce karar verilmesi gerektiği gözetilerek yapılan incelemede; Suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen gerekçeli kararın, 03.03.2014 tarihinde cezaevi idaresince usulüne uygun olarak suça sürüklenen çocuğa tebliğ olunduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun geçerli bir nedene dayanmayan eski hale getirme isteminin ve 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonraki 10.11.2015 tarihli temyiz isteminin aynı kanunun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, B- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelenmesinde; 1- Sanık ...'ın aşamalarda yüklenen suçları işlemediğini, atılı suçlara katılmadığını savunması, bilirkişi tarafından izlenen işyeri güvenlik kamera görünterinin sanığın teşhisine ve eşgalinin belirlenmesine elverişli görüntü ihtiva etmediğinin raporda belirtilmiş olması karşısında, sanık ...'in yüklenen suçlara katıldığına dair olay yerinde parmak izine ulaşılan ve yüklenen suçu kabul eden suça sürüklenen çocuk ...'ın soyut anlatımları dışında her türlü şüpheden uzak, sanık ...'in hükümlülüğüne yeterli, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, sanık ...'ın beraati yerine yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi, Kabule göre ise; 2- 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Kanun'un 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “çalınan malın değerinin azlığının” 5237 sayılı Kanun'a özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği, sanığın kişiliği ve özgülenen kastı da değerlendirip somut olaya uygun yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek uygulanabileceği gözetilerek, somut olayda; 11.11.2011 tarihli ilk hırsızlık eyleminde katılanın iş yerinden bir kaç adet bozuk para çalındığının, 11.11.2011 tarihli olayda işyerinden çalınan başka bir şey olmadığının katılanın beyanlarından açıkça anlaşılması karşısında,11.11.2011 tarihli ilk olayda hırsızlık suçundan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 14/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.