Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2016/5768 · K. 2018/5308

12. Ceza Dairesi         2016/5768 E.  ,  2018/5308 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Karar tarihi : 17/12/2014 Suç : Taksirle Öldürme Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında TCK'nın 85/1 maddesi uyarınca takdir edilen 2 yıl 8 ay hapis cezasının TCK'nın 62/1. maddesinin uygulanması ile takdiren 1/6 oranında indirimi yapılırken, cezanın 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası olarak belirlenmesi gerekirken, hesap hatası sonucu 1 yıl 14 ay 20 gün hapis cezası olarak hesaplanması suretiyle, eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın olayın meydana geldiği limited şirketine usule uygun şekilde müdür olarak atanıp atanmadığının yeterince araştırılmadığına, sanığın ilgili şirketin müdürü olarak kabulü bulunmadığına, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, kararın usule ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (b) bendinde yer alan ''suçun işlenmesinde kullanılan araçlar'' gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi ile sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan “işlenmesinde kullanılan araçlar” ibaresinin hükümden çıkartılması, hüküm fıkrasının (5) numaralı bendinde yer alan “TCK'nın 50/1-a” ibaresinden sonra gelmek üzere “TCK'nın 52/2-3. maddesi” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnamedeki isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.