Yargıtay 17. Ceza Dairesi · E. 2016/5791 · K. 2018/2580

17. Ceza Dairesi         2016/5791 E.  ,  2018/2580 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz istemlerinin reddi Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Suça sürüklenen çocuk ... hakkında ''başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması'' suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür. I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan; suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde; 14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL(3.000,00 TL dahil)'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup 1412 sayılı CMUK'nun 5219 ve 6217 sayılı Yasa'lar ile değişik 305/1. maddesi gereğince, suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen 1.320,00 TL; suça sürüklenen çocuk ... hakkında ise iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen 3.000,00 TL ve mala zarar verme suçundan verilen 1.000,00 TL adli para cezalarının kesin olması nedeniyle söz konusu hükümlerin temyizi olanaklı bulunmadığından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddine dair verilen 09.03.2016 tarihli ek kararın ONANMASI, II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından; suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelemesinde; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak; 1)İştirak halinde suç işleyen suça sürüklenen çocuklardan sarfına sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yapılan yargılama giderlerinin ise payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken, yargılama giderlerinin eşit olarak alınmasına karar verilmek sureti ile 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması, 2-Suça sürüklenen çocuk ...'ın işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının tespiti için Adli Tıp Kurumuna ödenen 100,00 TL giderin zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle, bu giderin suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle, Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ile ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderine ilişkin bölüm çıkartılarak yerine ''Zorunlu kamu masrafı niteliğindeki 100,00 TL Adli Tıp Kurumu'na ödenen ücretin hazine üzerinde bırakılmasına; geriye kalan yargılama giderleri yönünden ise, neden oldukları yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuklardan ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinin de paylarına düşen miktarda eşit olarak tahsil edilmesi" cümlesi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.03.2018 günü oybirliğiyle karar verildi.