Yargıtay 23. Hukuk Dairesi · E. 2016/5932 · K. 2020/210

23. Hukuk Dairesi         2016/5932 E.  ,  2020/210 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. - K A R A R - Davacı vekili ... 7. İcra Müdürlüğünün 2014/8387 E. sayılı dosyasında düzenlenen 27.03.2015 tarihli sıra cetvelinde yediemin ücretinin 1. sırada olduğunu ve bedelin tamamının yediemin olan alacaklıya ödendiğini, aracın aynından kaynaklanan MTV borcunun ödenemediğini, ayrıca Adalet Bakanlığına Ait Depo Ve Garajlarda Muhafaza Edilen Mahcuz Mallar İçin Alınacak Ücret Tarifesi Hakkında Tebliğin 4. Maddesine göre icra daireleri tarafından haczedilerek otoparka çekilen araçların satışı halinde ödenecek otopark ücretinin satış bedelinin %30’unu geçemeyeceğinin belirtildiğini ileri sürerek yediemin ücreti miktarının ve müvekkili alacağının, rüçhanlı olduğunun tespitine, sıra cetveline yapılan itirazın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, İİK'nın paraların paylaştırılması başlığını taşıyan 138/2 maddesinde; "Haciz, paraya çevirme ve paylaştırma gibi bütün alacaklıları alakadar eden masraflar önce satış tutarından alınır ve artan para takip masrafları ve işlemiş faizler dahil olduğu halde alacakları nisbetinde paylaştırılır." hükmünün yer aldığı, davalının alacağı rehinli alacak olmakla, davacının alacağından öncelikli alacak olduğu ve öncelikle ödenmesi gerektiği, Adalet Bakanlığı veya Adalet Teşkilatını Güçlendirme Vakfınca mahcuz malların muhafazası için depo ve garajlar açılıncaya kadar, özel depo ve garajlarda, Adalet Bakanlığınca çıkartılan ilgili yönetmelik ve ücret tarifelerinin uygulanmasına devam olunacağı, özel yediemin depolarına ilişkin ücret uyuşmazlıklarında da bu tarifedeki kurallardan yararlanarak sonuca ulaşılması gerektiği, anılan tarife uyarınca davalı alacaklının alacak miktarının 2.886,86 TL tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile; davacının sıra cetvelinde sıraya yönelik itirazının reddine, asıl alacağa yönelik itirazının kabulü ile asıl alacağın 2.886,86 TL olarak tespiti ile müdürlükçe bu yönde hesaplama yapılarak yeniden sıra cetveli tanziminine ve paraların paylaştırılmasına karar verilmiştir. Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir. 1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2) Sıra cetveline itiraz davalarında alacağına itiraz olunan alacaklıya düşen bedel, itiraz edene alacağını karşılayacak kadar miktarı ödenir. Fazla para kalması halinde bu miktar davalı alacaklıya ödenir. Hükmün bu şekilde oluşturulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmişse de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK.'nun 438/7. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin 1 numaralı bent dışındaki temyiz itirazlarının kabulü ile kararın “HÜKÜM” bölümünün 3 no.lu fıkrasının çıkarılarak yerine “Davalı alacağının 2.886,86 TL olarak tespitine, bu miktarın davalıya ödenmesine, kalan miktardan davacı alacağının masraflar da dahil ödenmesine, ödemeden sonra bedel kalması halinde bu bedelin de davalıya ödenmesine” kelime dizisinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenlerden davalıdan alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 16.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.