Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2016/6140 · K. 2018/253

11. Hukuk Dairesi         2016/6140 E.  ,  2018/253 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/01/2016 tarih ve 2015/403-2016/14 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, elektrik dağıtım faaliyetlerinin davalı tarafından yürütüldüğü dönem için açılan kamulaştırmasız el atma davası sonucunda müvekkilinin 16.06.2008 tarihinde hak sahibine 16.286,89 TL ödediğini, 24.07.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi'nin 7.4 ve 7.6. maddeleri uyarınca dağıtımın davalı tarafından yapıldığı dönemde iş ve işlemlerin bütün sorumluluğunun davalıya ait olduğunu, müvekkilinin tümü kamuya ait hisselerinin, özelleştirme ile ... Enerji Yatırım San. ve Tic. A.Ş.'ye devredildiğini, Hisse Satış Sözleşmesinde de İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi hükümlerinin saklı tutulduğunu ileri sürerek 16.286,89 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, davacı şirketin özelleştirilmesinin hisse satışı suretiyle gerçekleştirildiğini, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi, İhale Şartnamesi ve Hisse Satış Sözleşmesinin bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğini, tüm bu düzenlemeler uyarınca davacının müvekkilinden talepte bulunulamayacağını, dava konusu ödemenin de zaten davacı şirketin tüm hisselerinin kamuya ait olduğu dönemde yapıldığını, tekrar müvekkilinden tahsilinin mükerrer ödemeye sebebiyet vereceğini, devre esas bilanço ile geçmişe yönelik borç ve alacak işlemlerinin kesinleştirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan alacak istemine ilişkin ... Asliye Hukuk Mahkemesi kararı üzerine başlatılan icra takibi sonucu davacı şirket tarafından 16.06.2008 tarihinde 16.286,89 TL'nin alacaklılar vekiline ödendiği, taraflar arasında düzenlenen 24.08.2006 tarihli İşletme Hakkı Devir Sözleşmesinin 7.4. maddesinde dağıtım faaliyetinin ... tarafından yürütüldüğü dönemde bu faaliyetin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen her türlü iş ve işlemlerin bütün sorumluluğunun ...'a ait olduğunun, ... tarafından yürütülmüş bulunan bu faaliyetler nedeniyle üçünçü kişiler tarafından ileri sürülebilecek her türlü talebin muhatabının ... olacağının belirtildiği, aynı sözleşmenin 7.6. maddesinde de sözleşmenin imza tarihinden önce dağıtım tesisleri ile dağıtım tesislerinin işletilmesinden kaynaklanan her türlü hukuki ve cezai sorumluluğun yine ... tarafından üstelenileceğinin düzenlendiği, anılan düzenlemeler uyarınca iç ilişkide sorumluluğun davalı ...'a ait olduğu, davadan önce davacı tarafından çekilen bir ihtar bulunmadığı, alacağın dava tarihinde muacceliyet kesbettiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 16.286,89 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir. 1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Rücu hakkı başkasına ait bir borcu yerine getiren kişinin malvarlığında meydana gelen kaybı gidermeye yönelen tazminat niteliğinde bir talep hakkı olup davacının mal varlığındaki eksilme, ödeme tarihinde gerçekleştiğinden ödeme gününden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmekteyse de söz konusu yanlışlık yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının hüküm fıkrasının 2 nolu bendindeki "dava tarihinden" ibaresinin silinerek, yerine "ödeme tarihi olan 16.06.2008 tarihinden itibaren" ibaresinin yazılmasına, kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 833,56 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 15/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.