Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2016/6177 · K. 2018/5176

11. Ceza Dairesi         2016/6177 E.  ,  2018/5176 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet HÜKÜM : Beraat I- Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 02.04.2012 tarih ve 2012/11667 E. sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında açılan ve Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/457-1091 E.-K. sayılı ilamı ile birleştirme kararı verilen kamu davasında, temyize konu olabilecek hüküm kurulmadığı anlaşıldığından ve mahallinde hüküm kurulması mümkün bulunduğundan; katılan vekilinin vaki temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, II- Sanıklar hakkında, “2007 ve 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Sanıkların, sahte fatura düzenlemediklerini, şirketin faaliyetleri ile ilgilerinin bulunmadığını, ... ve ... tarafından aldatılıp, adlarına şirket kurulduğunu savunmaları; mahkemece tanık olan dinlenen ... ve ...’ın, ... tarafından aldatılıp kullanıldıklarını beyan etmeleri; sahte fatura düzenleme suçunun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak, kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır.'' hükmünün yer alması; suça konu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; yüklenen suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; 1- 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturalardan, her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi, 2- Faturaların zorunlu bilgileri içerdiğinin tespit edilmesi durumunda; a) Faturaların, sanıklar ile tanıklar ... ve ...’a gösterilerek, yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde; ...’nin, CMK’nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmesi; faturalar kendisine gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, b) ...’de faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklar, tanıklar ... ve ... ile ...’ye ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması, c) Faturalardaki yazı ve imzaların sanıklar, tanıklar ... ve ... ile ...’ye ait olmadığının anlaşılması halinde ise; faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması, 3- “İş yerini fiilen işletenin ... olduğu, sanıkların iş yerinde şeklen yetkili oldukları” kabul edildiği halde, CMK’nın 223/2-b. maddesi yerine, CMK’nın 223/2-e. maddesi gereğince sanıkların beraatlerine karar verilmek suretiyle, hüküm fıkrası ile gerekçe arasında çelişkiye neden olunması, Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 30.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.