Yargıtay 14. Hukuk Dairesi · E. 2016/6191 · K. 2019/443

14. Hukuk Dairesi         2016/6191 E.  ,  2019/443 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi Davacı vekili tarafından, 30.03.2015 gününde verilen dilekçe ile terekenin resmen tasfiyesi istenmesi üzerine davanın reddine dair verilen 17.06.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R Dava, Türk Medeni Kanununun madde 612 uyarınca iflas hükümlerine göre tasfiye isteğine ilişkindir. Davacı vekili, müvekkilinin 07.11.2013’de ölen mirasbırakan ...’dan alacaklı olduğunu, mirasın en yakın mirasçılar tarafından reddedildiğini, terekenin resmi tasfiyesinin yapılmasını istemiştir. Mahkeme, davanın 3 aylık süre içinde açılmadığından bahisle reddine karar vermiştir. Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir. Mirasbırakan 07.11.2013 tarihinde evli ve çocuklu olarak vefat etmiş, en yakın yasal mirasçılarının tamamı tarafından miras, ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/1137 Esas 2014/66 Karar sayılı ilamı ile reddolunmuştur. Ölenin en yakın mirasçıları tarafından reddedilen miras, Sulh Hakimi tarafından iflas hükümlerine göre resmi tasfiye yoluna gidilir. (20.09.1959 t. 4/10 sayılı YİBK) 4721 sayılı TMK'nin 612. maddesi uyarınca mirasın gerçek reddini tespit ve tescil edip başka mirasçı bulunmadığını gören mahkemenin terekeyi resen iflas hükümlerine göre tasfiye etmesi gerekir. Alacaklı, her ne kadar terekenin iflas yoluyla tasfiyesini talep etmişse de ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/1137 Esas, 2014/66 Karar sayılı dosyası üzerinden borçlu (murisin) en yakın mirasçılarının tamamı tarafından miras reddedilmiş olduğundan alacaklının TMK m. 612 uyarınca mirasın reddini tespit eden mahkemeyi harekete geçirmeye yönelik bir talep olup, bu dava dosyasından ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/1137 Esas sayılı dosyasına gönderme kararı verilerek o dosya üzerinden mirasın iflas hükümlerine göre tasfiyesine karar verilmesi gerekirken yasal dayanağı bulunmayan hak düşürücü süre nedeni ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir. Yukarıda açıklanan ilkeler gözetilmeksizin karar verilmiş olması nedeni ile kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.01.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.