Yargıtay 7. Ceza Dairesi · E. 2016/6209 · K. 2019/37107

7. Ceza Dairesi         2016/6209 E.  ,  2019/37107 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : 5411 sayılı Yasaya muhalefet HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat, sanık ... hakkında hükümlülük Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; I)Katılan İNG Bank A.Ş vekilinin beraat eden sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz talebinin yapılan incelemesinde; Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan İNG Bank A.Ş vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, II)Sanık ...'in ve müdafiilerinin hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin yapılan incelemesinde ise: Kovuşturma başlamadan banka zararını gideren sanık hakkında hüküm tesis edilirken temel cezanın 12 yıl hapis ve 20.000 gün adli para cezası olarak belirlendiği ve teşdit gerekçesinin de "..suçun işleniş biçimi, sanığın şahsi ve sosyal durumu.'' olarak gerekçelendirildiği, anılan kanunda cezanın 12 yıldan az olmamak üzere hapis cezası ve 20.000 güne kadar adli para cezası ''olarak düzenlendiği dikkate alındığında, sanığın, suçun işleniş şekil ve özelliklerinden artırımı gerektiren halinin neler olduğu açıklanmadan, yasada yazılı ibarelerin tekrar edilerek hapis cezası alt sınırdan tesis edildiği halde, adli para cezasının üst sınırdan tesis edilmesinin orantılılık ilkesiyle bağdaşmadığı gözetilmeden yetersiz gerekçe ile adli para cezasında en üst hadden teşdit uygulaması yapılarak fazla ceza tayini, Kabule göre ise; Sanık hakkında 5411 sayılı Kanunun 160/2. maddesi uyarınca hükmedilen 20.000 gün adli para cezasından TCK'nun 43. maddesi gereğince 1/4 oranında artırım yapıldıktan sonra 25.000 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 20.000 gün adli para cezası yazılması suretiyle eksik ceza tayini, Yasaya aykırı, sanığın ve müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.