Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2016/6438 · K. 2018/2724

4. Hukuk Dairesi         2016/6438 E.  ,  2018/2724 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 23/05/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle alacağın tahsilinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10/11/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, haksız fiil nedeniyle alacağın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davacı, kendisinin müzik öğretmeni olarak görev yaptığını, davalıların kendisini TRT'de Konservatuar'a aldıracağını söyleyerek kandırdıklarını ve yardımcı olmaları için para istediklerini, bu nedenle 17.300,00 TL ödeme yaptığını ancak dolandırıldığını ileri sürerek davalılara ödediği paranın tahsilini istemiştir. Davalı ..., davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davalı ... hesabı aracılığı ile davalı ...'e para gönderdiğinin sabit olduğu, davalı ...'in banka hesabını diğer davalı için ... olarak kullanılmasına müsaade ederek davacının diğer davalıya güvenmesine sağladığı gibi banka hesabını dolandırma eyleminde kullanılmasına izin verdiğinden ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece son oturumda kurulan hükümde; "Davanın KISMEN KABULÜ İLE, 15.300,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya VERİLMESİNE, " karar verilmişken, daha sonra yazılan gerekçeli kararda; ''-Davanın KISMEN KABULÜ İLE, 15.300,00 TL'nin olay tarihi olan 17/09/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınıp davacıya VERİLMESİNE, '' şeklinde karar verilmiş ve böylece hükümle gerekçe arasında açık bir çelişki ortaya çıkmıştır. Böyle bir durumun bozma nedeni oluşturacağına ve bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi giderme koşuluyla vicdani kanaatine göre karar verebileceğine, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunca 10/04/1992 gün ve 7/4 sayıyla karar verilmiştir. O halde, mahkemece yapılacak iş; önceki kısa kararla bağlı olmaksızın; kısa karara uygun olarak gerekçesini yeniden düzenlemek veya gerekçeye uygun nitelikte yeni bir kısa karar oluşturmak ve bu şekilde kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkiyi gidermektir. Mahkemece kısa kararla gerekçeli karar arasındaki çelişkinin giderilmesi için kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.