Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2016/6451 · K. 2019/1147

12. Ceza Dairesi         2016/6451 E.  ,  2019/1147 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık Hüküm : Tüm sanıklar hakkında; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Katılan ... ve Turizm Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; “Mağdur” kavramı gibi kanunda açıkça tanımlanmamış olan “suçtan zarar görme” kavramının, gerek Ceza Genel Kurulu gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında, “suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali” olarak anlaşılıp uygulandığı, buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceğinin kabul edildiği, bu hususun, Ceza Genel Kurulunun 11/04/2000 gün ve 65-69, 22/10/2002 gün ve 234-366, 04/07/2006 gün ve 127-180, 03/05/2011 gün ve 155-80, 21/02/2012 gün ve 279-55, 15/04/2014 gün ve 599-190, 28/03/2017 gün ve 214-206 sayılı kararlarında, “dolaylı veya muhtemel zarar, davaya katılma hakkı vermez” şeklinde açıkça ifade edildiği ve Ceza Genel Kurulunun 25/03/2003 gün ve 41-54 sayılı kararında da “tazminat ödenmesi, itibar zedelenmesi ve güven kaybı” gibi dolaylı zararlara dayanarak kamu davasına katılmanın olanaklı olmadığının kabul edildiği anlaşılmakla; 17/08/2011 tarih ve 28028 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 648 sayılı Kanun Hükmünde Kararname uyarınca, doğal sit alanlarında izinsiz gerçekleştirilen müdahaleler nedeniyle açılan davalara katılma hakkı Çevre ve Şehircilik Bakanlığına ait olduğundan, mahkemece katılan olarak kabul edilen Kültür ve Turizm Bakanlığının, sanıklar hakkında tesis edilen hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmaması karşısında, katılan ... ve Turizm Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, 2- Katılan Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince; a- Sanıkların, ... Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 10/04/2008 tarih ve 3805 sayılı kararı ile tescilli 1. derece doğal sit alanı içerisine izin almaksızın ağaç diktiklerinin ve ayrıca sanık ...'in bahse konu alana kümes yaptığının iddia olunduğu, 10/04/2008 tarih ve 3805 sayılı kurul kararı,... Belediye Başkanlığınca mahallinde ilan edildiği gibi, müdahalede bulunulan taşınmaza ait tapu kaydının her bir bağımsız bölümünün beyanlar hanesinde “1. derece doğal sit” şerhinin mevcut olduğu, aşamalardaki savunmalarında sanık ...'ın, taşınmaz üzerine yaklaşık 8 - 9 yıl önce 20-25 adet zeytin ağacını diktiğini; sanık ...'in, 2006 yılında 45-50 adet fidan diktiğini; sanık ...'in, yabani zeytin ağaçlarını aşılama yöntemiyle ıslah ettiğini, ayrıca yaklaşık 3-4 yıl önce küçük bir kümes yaptığını; sanık ...'in, 2 - 2.5 yıl önce 50 adet zeytin ağacı diktiğini; sanık ...'ın da soruşturma aşamasındaki ifadesinde, 1987 yılında 11 adet zeytin ağacı diktiğini beyan ettiği, 21/10/2015 tarihli keşifte, alan içerisinde zeytin ağaçlarının dikili ve mevcut olup, dava konusu kümesin yıkılmış olduğunun belirlendiği anlaşılmakla; Olay yerinde, ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi heyeti refakatinde ve mümkün olduğu takdirde tüm sanıkların katılımı ile yeniden keşif yapılarak, taşınmazın hangi bölümündeki zeytin ağaçlarının hangi sanık tarafından ne zaman dikildiğinin, başka bir deyişle, zeytin ağaçlarının yaşlarının, sanık ...'in savunmasında sözünü ettiği aşılama suretiyle ıslahın ne tür bir işlem olduğunun ve alana fiziki müdahale teşkil edip etmediğinin tereddütsüz şekilde belirlenmesi, sanık ...'ın savunmasının alınması, sanıkların aşamalardaki beyanları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilip, zarar oluşmasa dahi 1. derece doğal sit alanına izinsiz fiziki müdahalenin suç olduğu dikkate alınarak, sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile beraate dair hüküm tesisi, b- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “2012 yılı” şeklinde eksik gösterilmesi, Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.